An Alaska State of Mind

Waar zal ik beginnen? Alaska. Het is alles wat ik ervan verwacht had en toch een complete verrassing. Wat wilden we zien? Waar konden we komen met onze camper? Het is zo groot, het wegennet beperkt en zonder hulp van water-, en bush-vliegtuigjes of boten, kom je niet ver. Zelfs niet in de nationale parken. 

Uiteindelijk zullen we maar een fractie doen van wat Alaska is. Maar wat een overweldigend stukje!

Vooruitplannen loont

Enige planning is dus wel handig, zeker ook in de tijden waar we momenteel in zitten. Medio juni staan alle stoplichten gelukkig nog steeds op groen. De komende twee-en-een-halve week zal de RV (camper) weer ons thuis zijn. Dicht op elkaar gepakt, met ieder haar en zijn onhebbelijkheden. Onze pubers, 14, 17 en 19 passen nauwelijks nog in de (uitklap)bedden maar hebben er alledrie enorm veel zin in. 

Wanderlust
Denali – Foto’s : Saskia van Alphen

In de wolken!

Onze eerste bestemming is het Denali Nationaal Park waar deze piek de absolute hoofdrol heeft. Denali is met zijn 20.310ft de hoogste berg van Noord Amerika. En alles wat over dit park gezegd wordt, is waar. Waanzinnig uitgestrekte wildernis, prachtige kleuren van geel, rood naar intens groen en … Denali. Uit de wolken! Slechts 30% van de bezoekers ziet Denali compleet uit de wolken en wij behoren tot die mazzelaars. 

Na Denali rijden we via de Hatcher Pass zo in het gouden verleden van Alaska. Goud trok vele avonturiers aan, en goud was voor velen in deze barre omgeving ook de ondergang. Inmiddels zijn de mijnen allemaal gesloten maar koffie tentjes on-the-go zijn de nieuwe goudmijntjes van Alaska. De meeste zaakjes, zijn niet groter dan een halve zee-container. 

Eeuwige sneeuw

We zakken af naar de Kenai Peninsula en waar we ook kijken, overal zijn bergen. En gletsjers. De een nog breder en langer dan de ander maar altijd zie je hoezeer vele al zijn geslonken… We varen erlangs, we wandelen er zo dicht als mogelijk naartoe, we vliegen er met een klein bushvliegtuigje overheen en ja, we landen er zelfs bovenop. Machtig. Prachtig.

Heel bijzonder van zo dichtbij te zien en te ervaren hoe gletsjers het landschap hebben geschapen. Het leven in Alaska letterlijk ook vorm (hebben ge)geven.

Maar Alaska is meer dan alleen natuur. Het heeft ook een stuk eigen cultuur. En in de zomer komt het tot leven. Niet verwonderlijk natuurlijk… De (vissers)dorpjes die we aandoen, ademen nog de tijden van lang geleden. In de havens wordt de heilbot (waarvan veel door toeristen gevangen) gewogen en schoongemaakt. Vooral Homer staat bekend om de heilbot-vangst.

Wanderlust
Seldovia
Wanderlust
Homer Spit

Een bandje speelt terwijl op het grasveld mensen in groepjes eten en drinken. Ons kent ons en anders wil men je wel beter leren kennen. Voor we het weten schuiven we aan en drinken een lokaal biertje mee. 

‘Roestende sneeuwscooters liggen werkloos naast de kleine huizen waar de ramen schuilgaan achter vrolijke bloembakken.’

Een zomerdag in Alaska begint als de sneeuw smelt en eindigt pas na de eerste winter storm. Dagen vervagen want als je net zit te genieten van de zonsondergang, volgt de zonsopgang alweer. 

Ik zag twee beren …

Ondanks alle natuurschoon en de vele gemoedelijke plekken die we doorkruisen, bezigt één vraag ons wel. Zien we na tien jaar VS en even zoveel roadtrips eindelijk dan ook beren? Ja lach maar, iedereen die hier rondreist ziet ze, behalve wij. De zwarte beer. De grizzly. Not us. Serieus, ik vermoed dat ze onderling signalen doorgeven en ergens in een greppeltje of achter een grote boom de grootste lol hebben als wij eraan komen.

Het zal ons in Alaska niet gebeuren en we pakken het serieus aan. In het afgelegen Lake Clark Nationaal Park kamperen we letterlijk temidden van de beren! Overdag grazen (jazeker!) ze op ogenschijnlijke afstand grasvlakten af, maar iedere ochtend is het duidelijk dat ze weten dat wij er zijn. Het spoor van poep en klauwen in het zand als we ons tentje uitkomen, houdt ons alert. Een paar dagen later, in hetzelfde Lake Clark, volgen we vanuit een bootje hoe mamma beer haar jongen leert zalm te vangen en dan moet de uitsmijter van deze roadtrip nog komen …

Wanderlust
Brooks Falls in Katmai Nationaal Park

Een vette beloning

Heb jij die prachtige natuurfilms en foto’s wel eens gezien van grizzlies (of bruine beren zo u wilt) die bij een waterval staan terwijl de zalm hen zo in de bek springt? Of die beren die ‘gemoedelijk’ samen een beetje bij een rivier rondhangen, nonchalant een poot uitsteken en zo een vette vis vangen? 
Nou daar waren wij dus. Bij die beren. Maar even een visje vangen is het niet hoor. Ze moeten er best wat voor doen. Vooral veel geduld hebben. En dat hebben ze niet altijd en gaan ze dus gefrustreerd achter de meeuwen aan.

Overigens, diezelfde beren lopen op dezelfde paden als wij toeristen. Allebei op weg naar die beroemde Brooks Falls. Dus dan ga je als tweevoeter opzij en laat je de viervoeter langsgaan terwijl je je adem inhoudt. 


‘Je vraagt je af hoe het nog steeds mogelijk is. Die beren. Al die mensen. Met elkaar en langs elkaar.’

Wanderlust
Recht van passeren …

Diep respect hoe de rangers van Katmai National Park & Preserve – waar dus die wereldberoemde beelden opgenomen worden- zowel veiligheid voor beer als mens nu al jaren weten te stroomlijnen. Want helaas ja, mensen zijn vervelende wezens. Maar hemel, wat is Alaska prachtig!

Over dit Wereldwijf: Saskia van Alphen - VS

Hi! Ik ben Saskia en woon sinds kort in San Diego, Californië na jaren in Chicago en Engeland te hebben gewoond. Ik ben fulltime moeder, schrijfster, dichteres en fotografe. Een kinderboekenserie vordert gestaag. Voor De Wereldwijven blog ik over ‘emancipatie’ dat in een ontwikkeld land als de VS nog een lange weg heeft te gaan: seksualiteit, ras, sociaal-, en culturele achtergrond, armoede en geloof.