Thelma vond haar Louise: road trippin door de Mid West!

Ik had er best wel een beetje onrustig van geslapen… Onze auto hadden we achtergelaten in Denver na een rit van ruim anderhalve week uit Washington DC. In Denver waren we overgestapt in een camper waarmee naar het Yellowstone National Park zouden rijden. National Parks moet je in Amerika gewoon met een camper doen. Stoppen waar en wanneer je wilt om je koffie te drinken. ‘s Avonds een kampvuur, picknick bank, en kijken of er een beer over de camping loopt. 

Eigenlijk hadden we een auto willen huren om naar Denver te rijden. Maar door Covid hadden alle autoverhuurbedrijven het afgelopen jaar hun auto’s verkocht en schoten de huurprijzen op de krappe verhuurmarkt omhoog. Na veel puzzelen bleek het de goedkoopste optie dat een van ons de auto weer terug zou rijden. 1700 mijl, zo’n 2700 kilometer. Ik stak mijn vinger op want ben altijd in voor een avontuur.

Beetje benauwd

Toen we met onze auto door Kansas reden, met eindeloze groene prairies en nauwelijks bomen of huizen, kreeg ik het steeds benauwder. Mijn telefoon bleek hier grotendeels geen bereik te hebben en dat in combinatie met zeldzame tankstations langs de weg… Wat als ik hier met een lege tank, of erger een kapotte auto, langs de weg kom te staan? Welke cowboy zou me dan even willen ‘helpen’?

Mijn man opperde dat hij de auto wel terug wilde rijden. Echter, het idee van ongestoord luisteren naar podcasts, rijdend door de Mid-West, lonkte toch te veel. En hé, ik was toch een stoere meid?

Wanderlust
Foto’s: Mirjam Sterk

Partner in crime

Dapper meldde ik op mijn Facebook-pagina wat ik ging doen. Al snel kreeg ik een berichtje van een vriendin. ‘Wanneer vertrek je vanuit Denver?’ en ‘Hoe zou je het vinden als ik mee zou rijden?’ Op dat moment wist ik het: deze Thelma had gewacht op haar Louise!

Zo vertrokken we op een zaterdagmiddag uit Denver. Louise had een heel project gemaakt van het organiseren van de hotels tot de afstanden die we iedere dag zouden rijden. Kortom, het reisplan stond vast. Heerlijk, want zelf kan ik eindeloos dralen over welk hotel ik nou zal boeken. De auto stond nog waar we hem hadden achterlaten en de Starbucks dichtbij leverde het benodigde shot cafeïne. Alleen nog een volle tank en… let’s hit the road!

Afslag gemist

Het werd een heerlijk avontuur. Terwijl de landschappen voorbij zoefden, raakten we niet uitgekletst. De radio ging niet een keer aan. We liepen door de verlate mainstreets op zoek naar een restaurantje, waar we uit terugkeerden met de resten van te grote pizza’s die we hadden besteld. We pasten op honden, omdat een vrouw – en oh wat konden we ons goed in haar verplaatsen – wanhopig op zoek was naar benzine om haar lege benzinetank bij te vullen. Ze had haar auto langs de weg moet achterlaten. We bezochten mijn Rode Kruis buddy in Kansas City, onze eigen Brad Pitt. Hij loodste ons naar een verrukkelijke Italiaan in zijn enorme Ford 150 sportmodel, de meeste verkochte auto in Amerika.

Wanderlust

Gierend van de lach, misten we afslagen omdat we toch echt die ene foto wilden maken en dus te laat realiseerden dat we van de weg af hadden gemoeten. We kwamen langs plaatsen met Europese namen als Cambridge, Vienna en London. Ook reden we door de regen in ‘Misery’ zoals een vrouw bij het tankstation haar staat Missouri noemde en ontdekten onverwachte pareltjes als German Village in Columbus; een waanzinnig grote boekwinkel (32 kamers!) waarin we letterlijk verdwaalden. En … na drie dagen konden geen maisveld meer zien. 

Einde als in de film?

Onze reis eindigde niet in het ravijn zoals in de film. De laatste nacht stopten we bij een Amish hotel in een plaatsje in West Virginia, waar het leven stil leek te hebben gestaan. Die laatste avond toasten deze Thelma en Louise voldaan bij zonsondergang op hun waanzinnige road trip.Want, life is about making memories. Wat zal ik deze roadmovie nog vaak in mijn hoofd afspelen!

Over dit Wereldwijf: Mirjam Sterk - VS

Hiello, mijn naam is Mirjam Sterk. Sinds Kerst 2017 woon ik met man en drie kinderen vlak bij Washington DC. Na een leven in de politiek ben ik nu expat. Over mijn belevenissen in het land van Trump houd ik een blog bij en schrijf ik artikelen.