Lezersvraag! – Hallo, Bonjour, of.. eh?! Begroeten in het buitenland

Groet jij je buurvrouw, of zij jou? Gewoon een tegenligger begroeten op de fiets? Of een praatje aanknopen met een vrouw bij de bushalte. En hoe gaat het met het afrekenen van je boodschappen? Zeg je wat of helemaal niets? Die vraag kregen we een tijdje terug van een nieuwsgierige lezer. Wij zijn ook wel benieuwd naar de begroeting-rituelen wereldwijd en vroegen het onze eigen wereldwijven!

Hoe begroeten mensen elkaar waar jij woont? Is dat ingetogen? Uitbundig? Drie kussen, een hand of een summier knikje? Hoe makkelijk maken vreemden een kort praatje met elkaar. Hieronder onze bevindingen vanuit alle windstreken:

Wereld - Begroeten

Vriendelijk begroeten in de VS en Canada 

Wereldwijf Saskia: “Een vriendelijke groet of een kort gesprekje – het was een welkom geschenk toen wij net vanuit Engeland naar de VS verhuisden. Toen we vijf jaar later vanuit de Midwest echter naar Californië vertrokken, liep ik tegen stille medeburgers aan. Met uitzondering van de Trader Joe [redactie – supermarktketen in de VS] waar ik in Chicago maar af en toe heenging omdat het toch een half uur rijden was voor m’n wekelijkse boodschappen. Nu in Californië had ik er die extra 30 minuten voor over. En nog. Een vriendelijk How is your day going? doet echt wonderen.”

Ruthana: “Eén van de redenen dat we naar Canada verhuisd zijn is de open mentaliteit (over het algemeen – er zijn altijd uitzonderingen). Mensen maken makkelijk en graag contact, helpen een handje als je dat nodig hebt of complimenteren je vanuit het open raampje van de grote truck waarin ze op de parkeerplaats staan.”

“Met name tijdens onze kampeertripjes zijn we vaak mensen tegengekomen die je vervolgens uitnodigen om bij hen thuis langs te komen of met eten aan te sluiten.”

– Ruthana, Canada

“Onze honden blijken ook vaak een easy target voor een gezellig gesprek op straat, tijdens het wandelen of op de parkeerplaats (als zij vanuit het raampje van de auto mensen bekijken…). Buren groeten we zeker, áls we ze zien, die wonen namelijk ieder 500 meter verderop 😀! Dus af en toe samen eten of zwemmen in de kreek is meer aan de orde.”

Oostenrijk of Zwitserland: maakt de berglucht mensen vriendelijker?

Wereldwijf Bonny: “Op het platteland in Oostenrijk groet je iedereen in het dorp met een Hallo! of Zewas. Laatste is een verbastering van het woord ‘Servus’. Let wel: buiten het toeristenseizoen, want anders blijf je bezig 😉! Op de berg, hoor je tijdens het wandelen veel vaker het Grüß Gott. Heb jij zin in een kletspraatje? Let dan op als een kort (vriendelijk) Danke volgt. Dan kun je beter doorlopen in plaats van doorvragen want het is code voor: ‘niet verder vragen, want ik heb geen zin om te praten’…

“Overigens”, stelt Bonny ons gerust, “is de Oostenrijker ook weer niet zo’n hark hoor. Wie elkaar wat langer kent, begroet met een knuffel en twee kussen. Dat het er maar twee zijn, zorgt wel eens voor rare situaties, dat zullen jullie wel herkennen!”, lacht ze.

“Als ik in mijn Nederlandse 3-kussen-modus zit en die ander niet, dan kun je soms maar ternauwernood voorkomen dat kus drie op de mond van die ander landt 😆

– Bonny, Oostenrijk

In Zwitserland, het land met vier talen en ontelbaar veel dialecten, zullen de mogelijkheden legio zijn. En dat klopt! Ingeborg woont in het Duitstalige, Laura in het Franstalige en Laurien in het Italiaanstalige deel van Zwitserland. En alledrie hebben ze – behalve natuurlijk de taal-, eenzelfde ervaring waarbij gemoedelijkheid en vriendelijkheid de boventoon voeren. Ingeborg vertelt dat in haar bergdorp het heel normaal is om iedereen te begroeten met een Grüezi, Gute Morgen, Mittag, Abend of Mitenand. Ing: “Als ik op een bergweggetje met de hond loop en er komt een auto of tractor voorbij dan is het ook niet raar om even je hand op te steken bij wijze van groet. Ik kan wel zeggen dat het er erg vriendelijk en gemoedelijk aan toe gaat hier.”

Laura woont in het Franstalige deel en beaamt de vriendelijkheid die Ing beschrijft. “Maar dan met een Frans Bonjour! Hoewel mensen in de stad je dan weer raar aankijken als je dat doet”, gaat ze verder. “Tijdens een wandeling in de Zwitserse natuur zeg je iedereen die je tegenkomt sowieso gedag. En als je mensen goed kent begroet je ook met drie zoenen. Een praatje is hier gauw gemaakt omdat er veel sociale happenings zijn. Zo hebben we hier de wekelijkse markt met borrel uurtje (apéro)! Hoe dat werkt? Nou je haalt een kaasplankje, een glas wijn en kiest een plekje aan één van de lange tafels. Voor je het weet ken je heel veel mensen!”

Eenzelfde vriendelijkheid is er in het Italiaanse deel Ticino en hoor je geregeld Buongiorno!, Buonasera! (beide gebruik je als jij iemand niet kent of een ouder persoon groet) of Ciao! (gebruikt tussen jongeren en/of kennissen onderling). Laurien. “Zeker in de dorpen groet iedereen elkaar eigenlijk altijd wel, met af en toe een kort (informatief) gesprek. Tenzij je gebrouilleerd bent met elkaar 🤪. Maar”, gaat Laurien verder, “in de ‘grote’ stad Locarno, gebeurt het groeten overigens bijna niet meer, tenzij jij iemand kent of misschien regelmatig kruist en er herkenning is.”

Begroeten in de Tropen 

“Op Bonaire is het allemaal erg gemoedelijk en groeten mensen elkaar gemakkelijk”, vertelt wereldwijf Ingrid. “Een ‘hallo’ wordt vaak gevolgd door ‘Hoe gaat het?’ zoals Bon dia, Bon tardi of Bon nochi. Ook goed is bijvoorbeeld een Felis dia te wensen, gevolgd door Kon bai, Ko ta of Kon ta bai, wat dus het Nederlandse ‘Hoe gaat het?’ betekent. Nadat je zegt dat het goed gaat (eenvoudig ‘bon’), kun je vragen: Abo tambe? Vertaald betekent dit ‘Gaat het met jou ook goed?’ Maar als je iemand beter kent, geef je een knuffel of krijg je er zelf een. Let op! Op Bonaire wordt niet snel gekust!”

“Hier in Dominica is niet een speciale begroeting”, reageert Marieke, “maar iedereen begroet elkaar wel en men is oprecht verbaasd als je niets terugzegt. Meestal komt een begroeting neer op de vraag How are you?’ Overigens is er ook een Creoolse variant, Sah Kah Fet, wat hetzelfde betekent.”

“Mannen zijn hier heel uitgesproken en zeggen alles wat ze denken.”

– Marieke, Dominica

Marieke: “Vanwege mijn lichte huid val ik natuurlijk op en krijg snel reacties. Soms is dat een aanmoediging in de vorm van Come on sister, you can do it!’ als ik bijvoorbeeld zwetend een steile berg oploopt. En soms een ‘compliment’ en zeggen ze, You are nice and thick, will you marry me?’ 🤣🤣 Ik zei al: Mannen zijn hier heel uitgesproken en zeggen alles wat ze denken. Heel soms reageer ik, of begin keihard te lachen. Vaak doe ik alsof ik het niet gehoord heb want hoe reageer je op zoiets.”

Inga woont in een klein dorp in Guatemala: “Hier groet men elkaar ook in het voorbijgaan en afhankelijk van het tijdstip op de dag is dat een vriendelijk Buenos días, Buenas tardes of Buenas noches. Een snel Adios! als ze op de brommer voorbij spurten. En een Que le vaya bien!, wanneer ze na een praatje weer verder gaan – wat zoveel betekent als ‘Dat het je goed moge gaan!’ Ik blijf eerlijk gezegd niet overal een praatje maken, want dan duurt mijn boodschappen-rondje echt uren langer en dat in de brandende zon… 🥵”

Hoe vriendelijk begroeten in Singapore en Israël?

Maaike woont in Singapore en moest even wennen aan de ‘vriendelijkheid’ van haar nieuwe buren. Maaike: “Onze directe buren (correctie: twee van de drie) waarmee we de hal delen in de condo heb ik pas na een half jaar voor het eerst gezien… We begroeten wel als we elkaar tegenkomen met een vragend Hey, how are you? of gewoon een Hey met een knik. Het begroeten van mensen in de rest van het appartementencomplex (170 appartementen) is niet echt gebruikelijk. De meesten lopen met oortjes in en kijken niet op of om. Ook in de gym van het complex wordt niet begroet. Heel bijzonder vind ik dat.”

“Vanaf het begin dat we hier wonen, groet ik expliciet wel en dat levert wisselende reacties op 🙄. Van ongemakkelijk (mensen blijven graag in hun stoïcijnse zone) tot een openbrekende glimlach (vooral de ‘Helpers’ (inwonende hulp in de huishouding en/of nanny) die hier wonen vinden het heel tof als je ze begroet.”

– Maaike, Singapore

“Ook in Israël begroet je elkaar op straat”, vertelt Sissy. “Meestal met het bekende korte maar vriendelijke Shalom”, maar je kan – afhankelijk van het tijdstip op de dag – elkaar Boker Tov (goedemorgen) of Erev Tov (goedenavond) wensen. Dit wordt meestal gevolgd met de vraag hoe het met iemand gaat. En zie je die persoon vaker dan vraag je liever ‘Hoe gaat het met je familie?’ En op zondag, het begin van de nieuwe week in Israël, wens je elkaar ook een goede week: Shavua Tov. Ongeacht of je elkaar kent of niet.

Tot slot: Nederlands lesje beleefdheid…

En hoe goed doen we dat begroeten eigenlijk in Nederland? In de natuur beter dan in de stad lijkt het. 

Wendy nu een jaar terug, woont in de Randstad en daar blijf je stil of kijk je lekker onzichtbaar langs elkaar heen. Wereldwijf Ceciel beaamt dit voor hartje Den Haag (lees: het centrum), maar is een stuk positiever over de Haagse kust en duinen: “Als we hier wandelen in het natuurgebied waarin onze wijk is gebouwd, dan begroet iedereen elkaar, ook als je elkaar niet kent. Soms met een simpel hallo, traditioneel goededag of een vriendelijke hoofdknik.”

Overigens is dat individualisme in de Randstad heus niet typisch voor de Nederlandse stedeling. Wereldwijf Ceciel heeft ook een tijd in Lima (Peru) gewoond en daar begroette niemand elkaar. Noch op straat, noch in winkels. Ceciel: “in Lima moest je het voor een vriendelijke begroeting van de taxi chauffeurs hebben 😉!”

Spiekbriefje – Met de groeten uit!

Tot slot nog in een grafisch overzicht hieronder, een aantal andere praktische begroeting-vormen. In een andere taal, of … lichaamsgebaar!

Wereld - Begroeten

Over dit Wereldwijf: De Wereldwijven

De Wereldwijven vertellen verhalen die inspireren, verbinden en in beweging brengen voor een tolerante, duurzame en gender-gelijke wereld.