Mijn nieuwe certificaat voor het verblijven in Senegal

Helga Smit

In Senegal bestaat, net zoals veel andere landen, de verplichting om je bij de vreemdelingenpolitie te melden als je langer dan 3 maanden in het land verblijft en daarvoor dien je een aantal gegevens te overleggen. Als alle gegevens zijn aangeleverd dan krijg je een certificaat voor maximaal 5 jaar dat echter ieder jaar met een stempel verlengd moet worden. Mijn eerste ervaring met deze politie was in 2019 toen ik voor het eerst een certificaat moest aanvragen. Er is één politieagent in Saint-Louis, mijn woonplaats, die dat regelt en in de gaten houdt wie er als vreemdeling rondloopt. 

Voordat ik in 2019 naar Senegal vertrok, had ik informatie bij de Senegalese ambassade in Den Haag ingewonnen welke papieren nodig zijn om me te kunnen vestigen. Geboorteakte, inkomen, uitschrijving uit Nederland en een VOG (verklaring van goed gedrag). Ik heb deze papieren meegenomen en kon ze keurig overleggen voor het verkrijgen van mijn certificaat. Overigens had ik alles in de hoofdstad van Senegal, Dakar, laten vertalen naar het Frans door een beëdigd vertaler. 

Aanvraag nieuw certificaat

In april dit jaar moest ik bij de vreemdelingenpolitie zijn om opnieuw een stempel te krijgen voor het verlengen van het certificaat. Althans dat dacht ik… Ik werd echter doorverwezen naar de agent die de eerste aanvraag ook had behandeld. Al snel werd mij duidelijk dat ik al mijn papieren opnieuw moest aanleveren voor een verlenging van 5 jaar. Pff. Keurig kreeg ik van hem een handgeschreven papiertje mee waarop stond welke documenten ik moest aanleveren en kon ermee aan de slag. Op het papiertje stond zijn nummer dat ik kon bellen als ik er niet uitkwam.

Voor een VOG moest ik dit keer naar de hoofdstad omdat ik nu in Senegal woon. Daarvoor had ik een paar dagen uitgetrokken. In eerste instantie was het onduidelijk waar ik precies moest zijn maar na veel doorvragen, kwam ik erachter. Het paleis van Justitie, een groot gebouw met diverse afdelingen. Er was een informatiebalie die me doorstuurde naar de juiste afdeling. Daar zat een onvriendelijke meneer achter een bureau met een stapel formulieren die direct begreep waarom het ging. Hij gaf aan dat ik het formulier ’s middags kon ophalen nadat ik een klein bedrag had betaald. Ik had overigens al gezien dat ik niet de enige was voor het VOG-papier en dat stemde gerust in de chaotische situatie. 

Ontbrekende bewijsstukken

Terug in Saint-Louis ging ik met al mijn papieren naar de politie alhoewel ik wist dat één papier ontbrak; de originele factuur voor het verkrijgen van het certificaat. Deze konden we thuis helaas niet meer vinden. We belden de agent en hij gaf aan dat ik naar het bureau moest komen. Samba (mijn man) nam ik voor de zekerheid mee om niet met een kluitje in het riet te worden gestuurd. De agent vertelde dat we een probleem hadden en hij toonde op een stuk papier dat we 150.00 cfa voor een nieuwe factuur moesten betalen. Ook werd duidelijk dat er een kopie was dat we konden opvragen. Ik wist dat ik niet direct moest reageren (geen paniek) en we spraken af dat ik thuis nog eens goed zou kijken. 

Thuisgekomen wist ik zeker dat we de factuur niet meer hadden. Met Samba sprak ik af dat we de boel even zouden laten rusten en na een week belde Samba de agent op. In dit soort situaties ben ik blij dat ik met een Senegalese man getrouwd ben want het was voor mij al duidelijk dat ik moest betalen voor het opvragen van de kopie. Corruptie in het spel en hoe dan te handelen? Het werd in ieder geval een reëel bedrag waar ik eens mee kon zijn en ik besloot direct op de fiets te stappen om mijn nieuwe certificaat op te halen.  

Wereld - certificaat
Foto’s: Helga

Feest!

Op het bureau van de agent lag een dikke stapel maar hij wist direct mijn dossier met nieuwe certificaat te vinden. Hiep, hiep hoera! Ook weer geregeld.  Over het bedrag dat ik hem moest overhandigen, viel niet meer te discussiëren. Ik maakte er maar een grapje over en dat werd gewaardeerd. Daarna werd me gevraagd om nog een aantal kopieën te maken, zijn kopieerapparaat was stuk. Dat kon gelukkig aan de overkant van de straat en loste zich ook weer op. Typisch Senegal dat het zo gaat, een beetje chaotisch en soms wat onduidelijk maar mijn nieuwe certificaat heb ik!

Over dit Wereldwijf: Helga Smit - Senegal

Nangadeff! Ofwel hallo in het Senegalees (Wolof). Sinds september 2019 woon ik in Saint Louis, een prachtige oude stad in het Noorden van Senegal. Na diverse reizen door West-Afrika vertrok ik op 55 jarige leeftijd uit Nederland om een nieuwe bestaan op te bouwen in Senegal. Samen met mijn Senegalese echtgenoot (gids in Saint Louis) runnen we een Bed&Breakfast en organiseren we excursies en ben ik emigratiecoach. Daarnaast doe ik vrijwilligerswerk op een kleuterschool en geef ik yoga les aan kinderen. Via Wereldwijven deel ik graag mijn ervaring vanuit dit warme land.