Ander land? Anders boodschappen doen

In een ander land wonen betekent ook dat je te maken krijgt met situaties die anders gaan. Soms kun je er makkelijk mee leven, maar er zijn ook situaties die moeilijker te accepteren zijn en die je je nimmer eigen kunt maken. Bijvoorbeeld boodschappen doen in Senegal. Dat verloopt dikwijls chaotisch en keurig wachten op je beurt is veelal onbekend.

Als je hier de winkel in komt voor je boodschappen, roep je wat je wilt hebben. De winkelier houdt meestal in de gaten wie er het eerst geholpen moet worden…

Even wennen: op je beurt wachten voor je boodschappen

De kleine kruidenier, die nog steeds floreert in Senegal en eigenlijk op iedere hoek te vinden is, is (was) voor mij een uitdaging. Zeker als het druk is en mensen de winkel binnenkomen en voordringen (en soms al zwaaiend met hun geld alleen de naam van het artikel roepen dat ze nodig hebben). Terwijl ik keurig op mijn beurt sta te wachten en start met een begroeting, zoals ik dat ooit geleerd heb. Dat niemand zich aan het voordringen irriteert, verbaast me. Net zo goed dat ik me verbaas over de winkelier die zijn uiterste best doet om iedereen snel te helpen. Dat hij niet helemaal gestrestst raakt, vind ik bewonderenswaardig.

De toonbank is in de meeste gevallen helemaal afgeschermd met een scherm van ijzerwerk waardoor het contact met de winkelier wat afstandelijk is. Alhoewel hij zijn klanten uit de buurt goed kent en graag een praatje met je begint. Als de winkelier je eenmaal kent, is het kopen op afbetaling geen probleem. Geen anonimiteit maar betrokkenheid, juist wat ik zocht! Helaas wel regelmatig gesteggel over de prijs bij deze kruideniers omdat vaak op producten geen prijs staat… Maar, gelukkig kennen ze me nu en weet ik de prijzen.   

Boodschappen groot of klein: voor- en nadelen op een rijtje

Voor de bakker in de buurt, waar we iedere ochtend ons brood halen samen met onze honden, geldt hetzelfde verhaal. We proberen er ’s morgens zo vroeg mogelijk te zijn, zodat we niet hoeven te dringen. Overigens kan je beter niet met groot geld aan komen zetten want wisselgeld is er mondjesmaat. Net zoals bij de kruidenier is het geen probleem om later te betalen als je alleen groot geld hebt. Brood is trouwens in twee soorten te verkrijgen, Frans stokbrood en volkoren broodjes. Bij deze bakker heb ik geluk met mijn volkoren broodjes want bij veel bakkers hebben ze alleen stokbrood

Sinds 3 jaar hebben we een grote supermarkt in de stad waar je eigenlijk alles kan krijgen (en ik heerlijk kan zoeken naar verschillende producten). In tegenstelling dus tot de kruideniers waar je om het artikel vraagt en zij het voor je pakken. Mits het voorradig is… Hier even verschillende artikelen bekijken en vergelijken, – wat ik graag doe – kan dus niet. Bij de grote supermarkt kan dat wel en je rekent gewoon je artikelen bij de kassa af waar een prijs bij staat. Een verademing en daarom koop ik nu veelal daar mijn groenten, fruit, kaas en alle andere food maar ook non-food artikelen. Bovendien staat men bij de supermarkt wel in een rij en wacht men zijn of haar beurt af (hoewel ik wel merkte dat mensen daaraan moesten wennen…).

Hopen op een lang leve(n van) de kleine kruidenier!

De supermarkt sluit dus beter aan bij mijn Nederlandse achtergrond waar ik als kind mee ben grootgebracht en dat ik al zoveel jaren ken. Maar toch, het is heel fijn om de kleine kruideniers in de buurt te hebben. Waar menselijk contact en klantvriendelijkheid nog hoog in het vaandel staat, En, je dus de mogelijkheid hebt om op afbetaling te betalen als je onvoldoende geld bij je hebt. Desalniettemin wordt de kleine kruidenier in Senegal het bestaan moeilijk gemaakt omdat de grote supermarktketens in opkomst zijn. Mensen kiezen voor gemak, alle artikelen ineen kunnen kopen en verder geen gedoe.

Gelukkig zijn de self scan kassa’s in de supermarkten waar ik afgelopen zomer tijdens mijn vakantie in Nederland mee werd geconfronteerd, nog niet in beeld. Daar voelde ik me echt een nummer bij. Zo onpersoonlijk en waar bovendien mijn digitale vaardigheden op de proef werden gesteld met veel frustraties. De nieuwe tijd waar alles zoveel mogelijk gedigitaliseerd moet worden om personeelskosten te besparen… Ik kon er niet aan wennen. Ik hoop dat de kleine kruideniers standhouden in Senegal, waar het personeel van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat hun klanten zo goed mogelijk probeert te helpen en de menselijke betrokkenheid nog een naam heeft. Om die reden zal ik dan ook mijn boodschappen daar blijven doen ofschoon het chaotische mij tegenstaat.

Misschien vind je dit ook leuk om te lezen – Weet je nog tijdens de Corona pandemie? Dat de schappen in de supermarkt op sommige producten heel snel leeg waren…?