Winnaar Schrijfwedstrijd – Marije Elizabeth

‘Jij bent ook wel echt een wereldwijf,’ zei mijn boezemvriend een aantal maanden geleden tegen mij.

‘Hoezo?’ vroeg ik. Ik zat onderuitgezakt op zijn bank, een glas rode wijn in de hand en ik voelde mij allesbehalve dat.

West Afrika

‘Nou, jij doet het allemaal maar mooi. Verhuizen naar West-Afrika met twee kleine kinderen. Je verlaat je geliefde Amsterdam en zegt een prachtbaan op om met je man mee te gaan. Vier maanden geleden was er nog nergens sprake van en over een week gaat jullie vlucht al.’

‘Och,’ mompelde ik. ‘Ik maak continu ruzie met de man en ik ben in korte tijd kilo’s aangekomen. Ik heb nu niet het idee dat ik het helemaal onder controle heb hoor.’ Daar sprak iemand die strak stond van de stress. Omdat het allemaal zo snel was gegaan, omdat er nog zoveel geregeld moest worden en omdat ik niet wist wat ik precies kon verwachten daar in het verre Afrika.

Wereldwijf

Op het moment van schrijven woon ik drie maanden in Liberia en realiseer ik me: ik ben eigenlijk best wel een wereldwijf. Waarom vind ik dat? Ik ben er niet voor teruggedeinsd. Ik heb ervoor gekozen datgene te doen wat in mijn hart leefde. Ik heb al mijn zekerheden opgegeven om aan de andere kant van de wereld helemaal overnieuw te beginnen. Het was geen vlucht, we hadden het goed voor elkaar met onze carrières, gezin en sociale leven. Maar dit was onze droom: wonen in een land waar de mensen minder goed bedeeld zijn dan in Nederland om daar wat te mogen bijdragen.

Nu we hier zitten ervaar ik dat het de juiste keus is geweest. We zijn op onze plek.

Wat iemand een wereldwijf maakt is natuurlijk voor eenieder persoonlijk. Voor mij ben je een wereldwijf als je kiest voor datgene wat in je hart leeft en doet waar je in gelooft.

Roeping

Zo sprak ik laatst een vrouw op het strand die samen met haar man een tehuis voor gehandicapte kinderen runt. Midden in de Liberiaanse bush, zonder stromend water. Ze had ooit een goedbetaalde baan en een overzichtelijk leven, maar ze gaf dit op omdat ze geloofde dat het haar roeping was om voor deze kinderen te zorgen.

Of bijvoorbeeld die vriendin die het financieel dik voor elkaar had en steeds hogerop kwam in het bedrijf waarvoor zij werkte. Ze koos ervoor een eigen onderneming te starten, ondanks het ‘boegeroep’ uit haar omgeving. De onderneming is nog niet op het punt waar het zijn moet, maar zíj straalt weer.

Uitstappen in geloof

Je hart volgen, je droom achternagaan, je passie uitleven, hoe je het ook maar noemen wilt en daar helemaal voor gaan. Ook al moet je daar bepaalde zekerheden voor opgeven en weet je nog niet precies hoe het zal lopen en waar het zal eindigen. Ik noem dat uitstappen in geloof. Vrouwen die dat aandurven zijn voor mij echte wereldwijven!

Gastschrijver:  Marije Elizabeth