Twee culturen op een kussen: In Marokko vond ik mijn grote liefde

Jennifer Joedo - Nederland

17 juli 2018

Tien jaar geleden besloot Astrid Emmers (40) voor onbepaalde tijd te vertrekken naar Marokko. Voor haar grote liefde. 

Na jaren actief te zijn geweest als reisleidster in Marokko, was het uiteindelijk de schoonheid van Dadesvallei die haar aandacht trok. Hier wilde ze nog weleens terugkomen, maar dan zonder een groep te begeleiden. Zo gezegd zo gedaan. Ze keerde terug naar hetzelfde hotel waar ze een jaar geleden nog had gelogeerd. En hoewel ze in eerste instantie terug kwam voor de magische plek, werd ze niet alleen verliefd op de Dades vallei…

Smoorverliefd en een hoop vragen

‘Achter de receptie van het hotel waar ik logeerde, stond Mo. Hij herkende me nog van het jaar daarvoor. Ik was helemaal niet van plan om verliefd te worden, maar het gebeurde…In de anderhalf jaar daarna ging ik om de drie maanden voor een week naar Marokko. Allerlei vragen popten bij mij op. Wat nu? Wat betekent dit? Wil ik dit wel? Hoewel ik mij zweverig voelde van verliefdheid probeerde ik met beiden voeten op de grond te blijven staan. Ik zocht uit of deze relatie wel kans had van slagen en welke consequenties dit voor mij zou hebben. Moest ik mij nu bekeren? Welke rechten en plichten zou ik hebben als getrouwde vrouw in Marokko? Ik zocht alles uit en het stelde mij gerust dat de wetgeving sinds kort hetzelfde was als de Europese familiewetgeving. Ik was dus ook niet verplicht mij te bekeren. Door dit te weten kon ik eindelijk mijn gevoelens de vrije loop geven. Tien jaar geleden besloot ik de sprong te wagen en vertrok ik voor onbepaalde tijd naar Marokko.’

Hij deed het voor mij

‘Het was geen makkelijke weg. Zo mocht Mo, toen hij voor het eerst naar Nederland wilde komen om kennis te maken met het land waar ik geboren ben en mijn familie en vrienden hier te ontmoeten, Nederland niet zomaar in. Zelfs niet als toerist. Ook al woonde ik al die tijd met hem samen in Marokko, duurde het wel drie jaar voordat hij een toeristenvisum toegekend kreeg. Toen hij uiteindelijk met zijn visum in Nederland arriveerde, werd ik zelfs nog omgeroepen door de Marechaussee en overladen met allerlei vragen. Ik moest een schema laten zien wat we allemaal gingen doen. Best frustrerend allemaal. Ik wist natuurlijk wel dat Europa een strenge regelgeving had, maar dat het soms zo bureaucratisch ging daar kwam ik nu pas achter nu ik mij aan de andere kant bevond. Door deze gang van zaken voelde Mo zich niet echt welkom. De manier waarop hij bij voorbaat al behandeld werd vond hij duidelijk niet leuk, maar hij deed het voor mij. Inmiddels heeft hij een toeristenvisum voor vijf jaar. En nu we getrouwd zijn en samen kinderen hebben zijn er gelukkig geen problemen meer.’

Een Nederlands paspoort is een grote luxe

‘Door dit soort situaties voel ik mij alleen maar meer bevoorrecht met een Nederlands paspoort.  Wat voor velen zo normaal is om vrij rond te reizen is dat voor een ander helemaal niet. Dat besef ik mij nu alleen maar des te beter. Zo werden we in Thailand zonder pardon weer op het vliegtuig terug gezet, want Mo mocht het land niet in. Ja, mijn Nederlandse paspoort is mijn grootste luxe en rijkdom.’

Ons eigen reisbureau 

‘Amper drie weken na mijn aankomst in Marokko organiseerden we onze eerste Rozenreis. Het was zo’n succes dat dit het begin was van Dades Reizen, ons eigen reisbureau. Ik dacht: dat is zo geregeld… Maar niets was minder waar. Een stempeltje hier, een stempeltje daar en het heeft ons eindelijk drie jaar gekost om officieel een reisbureau op te zetten. Uiteindelijk hebben we besloten deze in Nederland te registreren, wat binnen een handomdraai gelukt was. Tsja, wat een verschil. In Marokko willen ze eerst zien dat je serieus bent, pas dan geloven ze je en gaan de deuren open. Om de twee jaar veranderde de wetgeving en konden we weer van voor af aan beginnen. Tuurlijk werd ik er moedeloos van, maar ondanks dat alles zolang duurde, bleef ik er vertrouwen in hebben. Ik moest ook wel.  Ons toeristen vervoersbedrijf hebben we uiteindelijk wel in Marokko kunnen registreren door een bestaand bedrijf over te nemen.’

Blijven vertrouwen ondanks tegenslagen

Ik leerde omgaan met tegenslagen.  Hier gaat het er gewoon anders aan toe. Dan kun je hoog of laag springen, maar daar kom je niet verder mee. Ik wilde hier graag wat opbouwen en geloof er ook in dat als de tijd rijp is het ook lukt. Zo droomden we er ook van om naast ons eigen reisbureau ooit onze eigen Riad te hebben en dat is nu dit jaar gelukt. Zo kwam Irma op ons pad die dezelfde droom heeft en nu runnen we samen met haar sinds februari onze eigen gastenverblijf Riad Orange in hartje Marrakech!
Ik ben trots op wat we tot nu hebben bereikt, maar het ging niet zonder slag of stoot. Ik heb een duidelijk doel voor ogen en probeer daar naar te streven, maar hoe we daar komen is altijd de vraag. Daarom wed ik nooit op één paard. Niet alle factoren kunnen namelijk beïnvloed worden. Dus ja, ik leef dan net als de meeste mensen hier nu ook met de term Inshallah.’

Maar als ik Astrid vraag of ze zich nu Nederlands of Marokkaans voelt dan zegt ze lachend: ‘Nederlands.’

Mijn denkwijze is nog steeds Nederlands, maar mijn manier van aanpak en hoe je iets verwoordt, is wel anders. Je moet je zeker wel aanpassen, maar je moet jezelf nooit verliezen.


Astrid Emmers laat toeristen uit Nederland en België het échte Marokko ontdekken. Sinds kort runt ze ook nog haar eigen Riad in het centrum van Marrakech. Ook schreef ze mee aan de Time To Momo Marrakech.

Over dit Wereldwijf: Jennifer Joedo - Nederland

Jennifer Joedo - Nederland
Hi! Ik ben Jennifer Joedo. In 2008 reden mijn vriend en ik in onze eigen Landrover Defender overland naar Australië en weer terug naar Nederland via de oostkust van Afrika. Vervolgens hebben we op meerdere plekken op de wereld gewoond (Kuala Lumpur, Sydney en Corfu) en zijn we in 2015 weer naar Nederland terug gekeerd. Nu 5 jaar later en twee kindjes rijker zitten we middenin de voorbereidingen om opnieuw een overland trip te maken. Dit keer in onze Steyr brandweerwagen die we nu aan het ombouwen zijn tot een heuse 4WD overland expeditietruck. Onze reiservaringen deel ik niet alleen hier, maar ook op mijn website Travelguppies. Verder schrijf ik voor de Wereldwijven graag over inspirerende vrouwen die iets moois bijdragen aan deze wereld.