‘Full bikini’s’, dat doen ze toch alleen in Brazilië?

Als je langer dan zes weken van huis bent en normaal gesproken één keer per vier weken naar de schoonheidsspecialiste in Nederland gaat, krijg je af en toe een Mayday-moment bij het zien van al het lichaamshaar dat groeit op de verkeerde plaatsen.

Bovendien werkt de waarschuwing van de dame bij de GGD dat schoonheidssalons in Mombasa als Hepatitis-haarden moeten worden beschouwd enigszins drempelverhogend. Aangezien er bij ontharen door middel van harsen niet hoeft te worden geknipt of gevijld, besluit ik toch eens wat referenties op te vragen.

De eigenaresse van een huis waar ik voorheen woonde, heeft me Sarafina aangeraden. Bij haar kan ik in alle rust afkomen van mijn ontsierende haargroei op benen, onderarmen en jawel, de bikinilijn.

Zij heeft voor mij de afspraak gemaakt en mijn wensen voorgelegd. Sarafina is een vrouw van midden dertig, Oegandese van origine, single en moeder van een bloedmooie zoon van 20. Sarafina is zo’n vrouw bij wie je je direct op je gemak voelt. Ze heeft een open gezicht, een kapsel van lange minuscule vlechtjes die ze in een een franse staart op haar achterhoofd heeft vastgebonden. Ze loopt voor me uit naar de behandelzaal en draagt haar extra kilo’s met gratie. Sarafina zit enorm goed in haar vel, dat zie je aan alles.

Zo glad als een paling

“So you want a full bikini, right?”. Bij het woord ‘full’, breekt het zweet me uit. Dat deden ze toch alleen in Brazilië? Ze kijkt me aan en draait in een oogwenk haar handpalm, dat zoiets betekent als “komt er nog wat van?”. Ik vraag haar of het pijn doet. “You didn’t have kids, honey? ‘Well, you’re gonna give birth today! But, no pain no gain, so just relax….”, zegt ze lachend, maar op ferme toon. Echt ontspannen voel ik me niet na het krijgen van deze boodschap. Op een broeierige zaterdagmiddag sta ik spiernaakt één hoog in de beautysalon in een hoek. Een gordijn vormt de enige afscheiding met de rest van de ruimte, zoals je dat ook wel op de Eerste Hulp van een ziekenhuis ziet. Niemand die me kan zien, maar iedereen zou me kunnen horen. Ze legt me uit dat de hars puur natuurlijk is en gemaakt wordt van citroensap en fijne suiker. Ze laat me proeven, want je kunt het gewoon eten.

De hars lijkt een graadje hoger te staan dan in Nederland. Of zou het komen doordat in Afrika mijn poriën verder open staan? Ze controleert me werkelijk overal op haargroei, zelfs op plaatsen waarvan ik hoopte dat het niet groeide. Ze werkt heel snel en effectief; van boven naar beneden en daaronder…. Het zweet gutst van haar lichaam en gezicht. Ik zal jullie de saillante details verder besparen, maar na een half uur loop ik zo glad als een paling – ook door de huidolie waarmee ze me heeft nabehandeld – de salon weer uit. Zonder een kik te hebben gegeven overigens, laat dat even gezegd zijn. Het is niet eens zo pijnlijk. Een kind krijgen of een tatoeage zetten is vast vele malen erger dan dit.

Foto: Yip Kappers voor DCFashion

 Vertel eens iets nieuws!

Als ik mijn uitstapje op maandagochtend opbiecht aan mijn collega bij de koffie, trekt ze haar wenkbrauwen tot onder haar hoofddoek op en kijkt me aan met een blik: “What else is new?”

Je gaat me toch niet vertellen dat jij je intieme delen ooit behandeld hebt met ontharingscreme of  scheermes?” Ik moet bekennen dat ik wel delen van mijn lichaam liet harsen, maar zeker niet alles en al helemaal niet overal…

Vol afschuw volgt er “Gatver, al die chemische rotzooi en je had jezelf kunnen verminken met dat scheermes. Bovendien zitten die haren er na twee dagen weer en gaat het jeuken.”

“Doe jij dat dan ook? Full bikini’s?”, vraag ik. “Yes of course, dear, who doesn’t? You guys can also learn from us Kenian women!”

En ze heeft gelijk. Elke vier weken gaat ze, samen met haar beste vriendin, naar een salon in de stad. Een Islamitische, waar alleen vrouwen komen. Natuurlijk betaalt zij een fractie van wat ik betaald heb, maar dat is nu eenmaal het nadeel van Mzungu (blank Europees) zijn.

Morgen heb ik een afspraak met Yasmine, de Indiase kapster, om de grijze uitgroei in mijn kapsel onder handen te nemen. Gewapend met verftubes uit Nederland eens kijken wat zij ervan kan maken. Wellicht kan zij meteen ook mijn wenkbrauwen bijwerken met een draad in plaats van een pincet? Wish me luck….