Het abortus taboe, Saskia is er klaar mee.

door gepubliceerd op 4 juni 2019Tags: , , ,

Vijf jaar geleden, hebben mijn lief en ik een verschrikkelijk moeilijke beslissing moeten nemen. Ik, 43 en moeder van drie prachtige kinderen. We woonden net een jaar in de VS. Ondanks trouw pilgebruik (ik slikte de pil al 23 jaar) werd ik zwanger. Maar er was meer, en ze kregen de namen Gloep en Plop.

Gloep is voor iedere vrouw ongewenst, groot en pijnlijk. Plop pijnlijk onverwacht. Dat zat zo: Gloep, de oudste, zat gezellig op mijn rechter eierstok en Plop in mijn baarmoeder. Gloep had onbedoeld een deurtje op een kier gezet in mijn anticonceptie afweersysteem en Plop had zich daar feilloos doorheen gewurmd en zich vlakbij Gloep genesteld. Gloep was een cyste, zo groot als een tennisbal en niet van plan te stoppen met groeien. Plop een klompje cellen waarvan het hartje net was gaan kloppen.

Ratio en Emotie

Maar dat wist ik toen nog niet. Wel had ik al wekenlang een hard gevoel in de onderbuik en werden vage pijnklachten steeds vervelender. Daarnaast had ik iets teveel ups en downs. Ik dacht misschien aan de overgang… dus een afspraak met de gynaecoloog leek me verstandig. Ik kan de behandelkamer met lichtgeel bloemetjesbehang nu nog uittekenen. Vanaf die ligstoel, het hoofd licht gedraaid, heb ik naar de meest korte en absurde zwart-wit film in mijn leven gekeken. De rollercoaster die volgde was de meest verschrikkelijke tussen Ratio en Emotie.

Weg uit het zwijgen

Geen van beide is er nog. Gloep was een eenvoudige medische ingreep waar iedereen me succes mee wenste en ook veel beterschap. Bij Plop, ook een medische ingreep, lag dat heel anders. Slechts een handjevol mensen wenste me succes. En beterschap. Dat was mijn eigen schuld want iedereen wist van Gloep maar praktisch niemand wist van Plop. Tot vandaag want ik wil dat niet meer. Ik hoef Plop niet langer te verzwijgen. Me niet voor Plop te schamen. En zeker niet te verdedigen ook. Geen enkele vrouw hoeft háár Plop te verzwijgen. Iedere vrouw heeft het recht om veilig haar keuze te mogen maken en dat kundige artsen haar bijstaan. Zo is het helaas nog steeds niet…

Strenge nieuwe wetgeving

De afgelopen maanden is in diverse Amerikaanse staten strenge nieuwe wetgeving ingediend die abortus in een vroeg stadium al strafbaar stellen. Deze week kwamen daar Louisiana en Missouri bij. De wetgeving in Louisiana volgt Alabama in het voetspoor met een zeer rigide wetgeving.

Het wordt niet alleen strafbaar om abortus te plegen als de hartslag van de foetus te horen is, ook kent de wet geen uitzondering voor vrouwen die zwanger zijn geraakt na verkrachting of door incest.

Uit Missouri kwam niet alleen het nieuws op een nieuwe wet die abortus verbiedt na 8 weken zwangerschap, maar óók dat mogelijk de enige kliniek waar vrouwen terecht kunnen voor een veilige en kundige abortus eind mei de deuren moet sluiten. Missouri is 4 maal zo groot als Nederland… Mind you?! De enige kliniek was voor vele vrouwen in Missouri al honderden kilometers rijden. Dat worden er nu duizenden. Waar moeten deze vrouwen naartoe? In een land waar zomaar een vrije dag nemen al een taboe is. Laat staan een paar dagen. En vrouwen in Missouri staan niet alleen, ook vrouwen in Noord en Zuid Dakota, Mississippi, Kentucky en West Virginia kunnen bij slechts één kliniek terecht in de staat waar ze wonen. Staten die stuk voor stuk 3 tot 4 keer groter zijn dan Nederland. En een abortus is niet zoiets als even een prikje halen en dan weer hup aan de slag. Geloof me. Het is een heel heftige beslissing die je in relatief korte tijd moet nemen. Correctie: moet mogen kunnen nemen.

Huurcontracten plotsklaps opgezegd

Waarom loopt ineens een huurcontract af dat al jaren probleemloos voortgezet werd? Het heeft ALLES te maken met de opmars die de Pro Life beweging in de VS de laatste maanden heeft weten te maken. De organisatie in Missouri Planned Parenthood is er de dupe van. Deze kliniek heeft de gezondheidszorg voor vrouwen in de VS hoog in het vaandel. Zo bieden zij ook de mogelijkheid voor een veilige abortus. Planned Parenthood wordt ineens geconfronteerd met een onmogelijke eis van het Departement voor Gezondheid en Ouderenzorg in Missouri. Die wil alle artsen, verbonden aan de kliniek die abortussen hebben uitgevoerd, onderwerpen aan een interview. Hiermee lopen de artsen het risico dat ze vervolgd kunnen worden. Een eis waaraan de organisatie weigert mee te werken. De kliniek wil haar artsen beschermen. Hierdoor loopt de organisatie dus het risico dat ze de kliniek niet langer kunnen behouden. Een kliniek waar vrouwen terecht konden voor zoveel méér, waaronder juist ook vruchtbaarheidsproblemen, en abortussen slechts een beperkt onderdeel waren.

Amerika, het land van pioniers?

De vele strenge abortusvoorstellen die momenteel serieus kans maken het recht op zelfbeschikking van duizenden vrouwen in Amerika te ontnemen, maken me enorm boos en intens verdrietig. Het heeft niets te maken met het geloof in de democratische vrijheid van het individu maar alles met een diepe christelijke geloofsovertuiging van een groep. Ik kan er met mijn gezond verstand niet bij: dat ongeboren leven zo hoog in het vaandel staat. Dat het belangrijker is dan het leven van de vrouw die dat ongeboren leven draagt. Alles wat hier nu gebeurt raakt me diep: die macht en intolerantie van een groep over het individu. Amerika, dat land toch waar een paar honderd jaar geleden pioniers en avonturiers nog hun toevlucht zochten. Ze waren klaar met Europa. Wèg uit het juk van hun bekrompen gemeenschap, of dat nu politiek, religieus of anderszins gemotiveerd was. Op zoek naar hun eigen individuele vrijheid. Het kon allemaal. Het mocht allemaal. In Amerika. Niet meer.

Geïntereseerd in het hele verhaal van Saskia en hoe haar abortus verging? Je kan het teruglezen in het boek dat De Wereldwijven in 2017 hebben geschreven: ‘Wereldwijven, 27 portretten van grensverleggende Nederlandse vrouwen’. Te bestellen via Uitgeverij Grenzenloos. Met de aanschaf van dit boek, gaat een deel van de opbrengst naar SheDecides, de organisatie die zich inzet voor de gezondheid en het recht op zelfbeschikking van vrouwen en meisjes over de hele wereld.

Over dit Wereldwijf: Saskia van Alphen - VS

Hi! Ik ben Saskia en woon sinds kort in San Diego, Californië na jaren in Chicago en Engeland te hebben gewoond. Ik ben fulltime moeder, schrijfster, dichteres en fotografe. Een kinderboekenserie vordert gestaag. Voor De Wereldwijven blog ik over ‘emancipatie’ dat in een ontwikkeld land als de VS nog een lange weg heeft te gaan: seksualiteit, ras, sociaal-, en culturele achtergrond, armoede en geloof.