Corona in Indonesië: Geen lockdown maar drones met desinfectiemiddel

Als Wereldwijf volg ik het nieuws in Nederland en in andere delen van de wereld over het Coronavirus op de voet. Ik leef met een ieder mee in deze bizarre tijd waar mensen overlijden aan het Corana-virus en men voor een complexe uitdaging staat om dit met man en macht tegen te gaan.

Hier in Indonesië zijn er nu 686 gevallen van COVID-19 en het aantal is stijgende. Men verwacht voor het begin van de Ramadan dat 70.000 besmet zullen zijn met het virus. Deze week was het dodental 55, het hoogste in Zuid-oost Azië. De ziekte heeft zich verspreid over 22 van de 34 provincies van het land. Indonesië heeft te maken met een pandemie die grote impact zal hebben op een land met 267 miljoen inwoners.

Bewegingsbeperking, geen lockdown

De President heeft herhaald dat hij, ondanks het groeiende aantal bevestigde COVID-19 gevallen in het land, geen landelijke afsluiting zal opleggen. Wel heeft hij regionale hoofden gewaarschuwd om striktere bewegingsbeperkingen op te leggen in hun regio’s. Hij heeft het beleid van andere landen geëvalueerd tijdens de pandemie en geeft aan dat culturele kenmerken en discipline van het volk redenen zijn waarom de regering een lockdown uitsluit. Het is een grote uitdaging voor de overheid om hier binnen de Indonesische cultuur de vele mensen zoveel mogelijk binnen te houden of zich te laten afzonderen in kleine groepen.

In plaats daarvan doet hij een oproep aan mensen om thuis te blijven en fysieke afstand van elkaar te houden om de verspreiding van de ziekte tegen te gaan. De striktere bewegingsbeperkingen uiten zich in het tijdelijk sluiten van kantoren, winkels, horeca, stadions, bioscopen en toeristische bezienswaardigheden. Daarnaast gebruikt de overheid om de bevolking zo goed mogelijk te informeren rondom hygiëne en social distancing.

Quarantaine box in Indonesie.
Wie koorts heeft moet verplicht een douche nemen in een van de quarantaine boxen.

Desinfectie douche

Bij de ingang van kantoren, winkelcentra wordt getemperatuurd en staan er desinfectie middelen klaar. Veel mensen lopen op straat met maskers. Vanuit de gemeente worden mensen gesprayd met desinfectiemiddelen. Er zijn speciale boxen met spray douches en zelfs drones worden ingezet om hele wijken te besproeien.

De Nederlandse Ambassade heeft eerder een bericht uitgestuurd om terug te keren naar Nederland. De reden hiervoor is dat ze bang zijn dat er niet voldoende capaciteit en goede verzorging zou zijn voor Nederlanders. Het is natuurlijk een uiterst complexe opgave voor de gezondheidszorg. Ook hier worden medische noodvoorzieningen getroffen, gebouwen ingericht als ziekenhuizen. Diverse initiatieven vragen om hulp hiervoor.

Het veranderde dagelijkse leven

Voor ons gezin houdt dit in dat de kinderen niet naar school kunnen en online thuis les krijgen en we ons zo goed mogelijk proberen te vermaken. Feestjes worden helaas uitgesteld en we vermijden bezoek. We beperken het naar buiten gaan met een blokje om en een ritje naar de lokale supermarkt voor de noodzakelijke boodschappen. In de malls en supermarkten zie je enkele mensen. Maar voor hier is het abnormaal stil in de winkels! Het straatbeeld is niet zoals wij gewend zijn met files op de belangrijkste verkeersaders van Surabaya. Het is bijzonder dat je in 40 minuten naar de andere kant van de stad kan rijden nu. Verder bestellen we ook veel vanuit huis. Je hebt hier handige diensten voor die al werkten voor het virus uitbrak.

Ook van mijn collega Wereldwijven zie ik foto’s van lege straten wereldwijd, het is een rare gewaarwording. Iedereen heeft een eigen verhaal, men maakt moeilijke tijden door en soms moet men grote beslissingen nemen of haast onmogelijke offers maken. Het is niet altijd eenvoudig om als Nederlander in het buitenland te zijn, vooral met deze crisis die niemand voorzien had. Ik wens iedereen veel sterkt in deze tijd. Wees voorzichtig en blijf gezond!

Over dit Wereldwijf: Ana van Valen - Indonesië

Ana van Valen - Indonesië
Hallo, ik heet Ana van Valen en woon in Surabaya. Ik geef Nederlandse Taal en Cultuur lessen en help Special Needs kinderen. Voor Stichting Mijn Roots zoek ik biologische families van mede-geadopteerden uit Indonesië. Super leuk om als wereldwijf ervaringen te delen over het Verre Oosten.