De magie van het moment

Femke (40) is docent yoga, mindfulness en meditatie. Medio november verhuisde ze van Houston (USA) naar Taipei (Taiwan). Voor De Wereldwijven schrijft ze elke maand een Boeddhistische reflectie op het maandthema. Deze maand: gezelligheid kent (geen) tijd.

Ik ontvang de aankondiging voor het thema van december als ik 15 dagen verplicht in quarantaine zit in Taipei. 15 dagen lang op een hotelkamer met man Wilko, peuter Klaas van bijna drie en baby Berend van dik vijf maanden. Het hotel zet driemaal per dag een maaltijd voor de deur. Op de gang hangen camera’s en in mijn telefoon zit een tijdelijke sim-kaart waarmee de politie 24/7 kan controleren of ik daadwerlijk in mijn vier sterren cel zit.

Verplicht gezellig

Is dit ons nieuwe normaal? Dat wij ons in Taiwan laten opsluiten op een hotelkamer omdat papa een nieuw project heeft? Kennelijk valt dit binnen de grenzen van wat ons gezin bereid is voor een baan te accepteren. Stof tot reflectie voor als ik ooit weer tijd heb om rustig op mijn mat te zitten…

In de tussentijd kent gezelligheid wel degelijk tijd: om mijn gezin hier op een gezonde manier door heen te loodsen maakte ik een gedetailleerd activiteitenplan waarin van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat staat voorgekauwd hoe wij ‘gezellig’ de dag met elkaar gaan besteden.

Het plan werd aanvankelijk met lichte scepsis ontvangen (Schat, waarom zit de koffer vol met WC-kartonnetjes en schuursponsen?! ) maar wordt inmiddels nauwgezet uitgevoerd. Met succes want na 12 dagen kijkt iedereen nog steeds fris uit de ogen en is het eigenlijk best…gezellig.

Gezelligheid
Foto’s : Femke Struiksma

Genieten op een hotelkamer

Gezelligheid kent geen tijd, wel een hoop randvoorwaarden en verwachtingen. Jaren geleden vierden Wilko en ik samen Oud en Nieuw in skidorp Mayerhofen in Oostenrijk. We waren jong(er), hadden geen kinderen en voldoende tijd, geld en energie om er in het bruisende nachtleven een knalfeest van te maken. Die avond zaten we rond een uur of acht op de hotelkamer in stilte op bed, hij in onderbroek en T-shirt met een boek, ik in pyjama met een haakwerkje.

Ik keek verontwaardigd opzij. ‘Schat, dit kan echt niet! Het is Oudejaarsavond!’, zei ik. ‘Hoezo niet?’, vroeg hij. ‘Ik zit hier prima!’ Een uur later stonden we alsnog beneden in de hotelbar met een biertje. Buiten keken we naar vrolijk hossende feestgangers en het eerste vuurwerk dat boven de bergtoppen uiteen knalde. ‘Zullen we gewoon weer naar boven gaan?’, vroeg Wilko. Ik knikte instemmend. De rest van de avond zaten we weer samen op bed, hij met zijn boek en ik met mijn haakproject.

Al dansend het dak eraf

Het woord gezelligheid duidt op een gevoel van veiligheid of geborgenheid. Ironisch genoeg kan het pas echt gezellig worden op het moment dat je in staat bent tot verstilling, dat je met hart en hoofd aanwezig bent en niet meer taant naar meer of anders. Pas dan kunnen we echt verbinding met anderen maken en opgaan in de magie van het moment.  

Op dag 13 van de quarantaine maak ik hem ’s ochtends wakker met een kop koffie. De kinderen slapen nog, buiten komt het stadsleven langzaam op gang.

‘Weet je nog, die vakantie in Mayerhofen?’, vraag ik droog. ‘Toen zaten we ook alleen maar op de hotelkamer…vonden we héérlijk!’ Er verschijnt een glimlach op zijn gezicht. ‘Ja, dat weet ik nog’, grinnikt hij. ‘Maar dit keer is het wel anders!’

We drinken onze koffie en genieten in stilte van het uitzicht op de befaamde 101 Tower, het kloppend hart van die nog onbekende wereld vol nieuwe avonturen. Dan wordt Klaas wakker. Hij stuitert van de energie en juicht: ‘Mamamamamaaaa! Dansen!’ Ik sta op met een zucht en zeg: ‘Zet jij Gangnam Style aan, dan pak ik de ballonnen.’ Even later gaat op kamer 1937 het dak eraf. We springen en dansen uitzinnig door de kamer.

In het voorbijgaan wisselen we een korte blik van verstandhouding uit. Ik hou van je. Nog twee dagen…

Over dit Wereldwijf: Femke Struiksma - Taiwan

Femke Struiksma (41) is schrijfster, boeddhist en yogadocent. In november 2020 verhuisde van Houston (USA) naar Taipei (Taiwan). Voor De Wereldwijven schrijft ze elke maand een boeddhistische reflectie op het maandthema.