Bye bye Liberia

Marije Elizabeth
door gepubliceerd op 16 september 2021Tags: , , , , ,

De afgelopen jaren kregen we het meerdere malen te horen: wij gaan Liberia verlaten. Van vrienden, die ons vertelden dat ze doorgaan naar een ander land of terugkeren naar hun thuisland. Het is part of the expatdeal. Leuk is het niet altijd. Heb je net voorzichtigjes aan wat opgebouwd, wordt het weer anders. 

Ik heb gemerkt dat het vooral moeilijk is voor degene die achterblijft. Je bouwt in het buitenland een nieuw leven op en daar horen op een gegeven moment bepaalde mensen bij. Wanneer die vertrekken komt daar een gat, helemaal als de kinderen goed bevriend zijn met elkaar.  

Tijd van komen, tijd van gaan

Degene die vertrekt lijkt er minder moeite mee te hebben, opgetogen als ze zijn door het nieuwe avontuur wat voor de deur staat en de drukte rondom de verhuizing. 

Nu zijn wij aan de beurt en zijn wij degenen die onze vrienden vertellen: we gaan Liberia verlaten. Na drieënhalf jaar zit het erop voor ons. Mijn man heeft een werkaanbod gekregen in Soedan en na de zomervakantie gaat ons avontuur daar beginnen. Mijn Zweedse vriendin barstte in tranen uit toen ik het haar vertelde. Anderen werden getriggerd om zelf ook eens te gaan kijken naar een volgende stap. 

En inderdaad, het voelde heel anders om aan de andere kant te staan. Ik ben druk met praktische zaken en het afwerken van mijn bucketlist van de dingen die ik nog wil doen in Liberia. Tot vorige week. Ineens sloeg het in.

Expatleven
Foto’s: Marije Elizabeth

Avocado’s, komkommers en een ananas

Ik liep naar de sportschool en realiseerde me: hier kom ik waarschijnlijk nooit weer. Ineens was daar het volle besef dat ons Liberia-tijdperk straks voorbij is. Daarna liep ik over de stoffige straten van Monrovia, om bij verschillende stalletjes groente en fruit te kopen. Die geur, de veelkleurigheid, de mensen. Ik ben het hier helemaal gewend. In Nederland ga ik naar de Albert Heijn, de Etos en de Hema. Hier in Liberia scharrel ik op straat mijn benodigdheden bij elkaar.

Dit is mijn ‘winkelcentrum’, mijn dagelijks leven. Een leven wat straks voorgoed voorbij is, in een land wat we hopelijk nog eens zullen bezoeken, maar hoogst waarschijnlijk nooit meer gaan wonen. Met een ietwat weemoedig gevoel kocht ik mijn avocado’s, komkommers en ananas. 

Wordt het wel leuk?

Ik heb Liberia altijd leuk gevonden. Er waren uitdagingen want het leven in een geheel andere cultuur gaat heus niet altijd vanzelf. Maar als gezin hebben we het hier altijd naar ons zin gehad.

Ik houd ervan over straat te lopen en te struinen over de markt. Met de marktvrouwen, die ik inmiddels zo goed heb leren kennen dat ze zelfs tegen me zeiden: ‘you’re a Liberian now’. Ik houd van de oceaan, met de witte stranden en de palmbomen. Ik heb genoten van de tripjes in de binnenlanden van Liberia, met het prachtige groen en de typisch Afrikaanse dorpjes.

“Het oude mannetje voorin de straat die mij in het voorbijgaan altijd Gods zegen wenst. Het stoffige buurtje, wat inmiddels echt míjn buurtje is geworden. Tropicana beach, de ERA supermarkt, Nancy Doe markt, Libassa Resort, Anglers restaurant; allemaal plekken waar ik graag kom. Het kantoor met uitzicht over de ‘swamp‘, de t’ailors‘ met wie ik samenwerk en de compound waar ik woon.”

Ik zal het allemaal gaan missen. Ik heb helemaal geen zin om Liberia te verlaten. Kan het ergens anders wel leuker zijn, vraag ik mij af? 

Expatleven

Vooruit kijken

Tegelijkertijd heb ik heel veel zin in ons nieuwe avontuur in Soedan. Als je me nu zou vertellen dat Soedan niet doorgaat en we in Liberia blijven, zou me dat echt aanvliegen. In Soedan zullen we weer nieuwe mensen tegenkomen, een nieuwe cultuur ontdekken, nieuwe herinneringen maken. Wie weet bevalt het ons daar nog wel beter? 

Hoe dan ook zal Liberia voor altijd een bijzondere plek voor ons blijven. Ons eerste land abroad, waar ik alles wat daarbij komt kijken voor het eerst mocht meemaken. Het land waarmee onze droom om als gezin in het buitenland te wonen is uitgekomen. Een land waar ik mij van begin tot eind thuis heb gevoeld. 

Bye bye Liberia – it was great.

Over dit Wereldwijf: Marije Elizabeth - Liberia

Hi, how are you? Ik ben Marije Elizabeth en eind 2017 ben ik vanuit Nederland naar Liberia, West-Afrika verhuisd. Mijn man werkt hier als Finance Manager bij een NGO en samen met onze twee kinderen wonen we in de hoofdstand Monrovia. Leven in een andere cultuur, bijzondere momenten en mooie ontmoetingen: ik schrijf erover op mijn blog en voor De Wereldwijven.