Laura in Noorwegen: “als rust en onrust door elkaar lopen”

Laura Kuivenhoven

Wat had ik mij hierop verheugd! Eindelijk: wónen in het buitenland in plaats van reizen. Ik ben gek op reizen en kan met trots zeggen dat ik al heel wat mooie plekken van de wereld heb mogen zien. Na jaren de wens te hebben gehad om in het buitenland te wonen, werd dit afgelopen februari werkelijkheid. Ik ben een planner en ga het liefst goed voorbereid op pad.

Deze verhuizing was echter nauwelijks voor te bereiden, aangezien alles in een stroomversnelling gebeurde. Twee dagen voor kerst kregen we groen licht. Ruim zes weken later was ons huis verkocht en… zaten we in een volgepakte auto onderweg naar Noorwegen! 

Pijnlijk ten val

De eerste dagen voelden als vakantie en na twee weken op dezelfde plek en ons nieuwe huis te hebben gevuld met eigen spullen naar onze eigen smaak, voelde het echt als thuis. Als hoog sensitieve vrouw heb ik alles tot in de details gevoeld en ervaren. Reizen brengt me tot rust en een land als Noorwegen met uitgestrekte natuur en rust staat dan ook in groot contrast met de hectiek van de Nederlandse maatschappij, zoals ik die heb ervaren.

Na de eerste twee weken werd het tijd om het avontuur op te zoeken en we besloten te gaan skiën. Een dag die helaas slecht voor mij afliep: een schouderbreuk op maar liefst twee plaatsen. Ondanks dat het een uitgelezen kans was om de plaatselijke gezondheidszorg en ambulancediensten goed te bestuderen, waren de afgelopen twee weken niet wat ik mij had voorgesteld van ons ‘Noors avontuur’. Terwijl de natuur en bergen waar ik zo naar had verlangd vroegen om te worden ontdekt, kwam ik thuis te zitten en kon niks anders dan liggen op de bank en pijn medicatie slikken.

De eerste week na het ski-ongeluk voelde ik mij dan ook niet mijzelf, een besef wat denk ik hoort bij dit soort situaties. Terwijl mijn partner op zijn werk zat, kwamen de welbekende negatieve gedachten op. Waarom nu? Waarom hier? En ook: hoelang gaat dit nog duren en vergelijkbare vragen. Het ski-ongeluk is alweer twee weken geleden en gelukkig gaat het zowel mentaal als fysiek beter dankzij de mindset van het reizen èn het besef in wat voor een luxe situatie ik mij – ondanks mijn schouder breuk – bevind. 

(Verplichtte) tijd om na te denken

De nieuwsberichten uit Oekraïne zijn niemand ontgaan. Mij zeker niet want terwijl mensen daar strijden voor hun leven, heb ik de mogelijkheid om als expat te leven in een land waar ik volledig word geaccepteerd en alle zorg mag ontvangen die ik nodig heb. Het besef dat dit op lang niet alle plekken zo is, voelt oneerlijk en roept emoties op.

Ondanks alle donaties en goede doelen sta ik als persoon vrij machteloos in wat ik kan doen, ook al wil ik zo graag zorgen voor een ander. Naast de vreselijke berichten uit Oekraïne is het al (te) lange tijd aan de orde dat ook het klimaat niet de goede kant op gaat. Overstromingen, bosbranden en andere natuurrampen, het zijn eveneens vreselijke beelden.

Ons aandeel als mens is zo groot en dit is triest. Echter, al deze verschrikkelijke berichtgeving versterkt ook mijn gevoel om iets aan de wereld terug te geven gedurende mijn leven. Dit is dan ook het uiteindelijke doel wat ik hoop te bereiken wanneer ik mijn plannen klaar heb en mijn overvolle gedachten aan ideeën heb geordend.

Kijken naar de toekomst!

We zijn hier in Noorwegen voor minimaal een jaar. Hoe mijn en ons leven er na die tijd uit gaat zien, is aan ons. Op dit moment ben ik nog jong, sta ik vol in het leven en liggen kansen open. Behalve familie en vrienden in Nederland is er niks meer waarvoor wij terug naar Nederland hoeven. De kansen liggen open om projecten te bedenken waarmee ik de wereld, in welk opzicht dan ook, weer een stukje beter kan maken. Want, ik geloof dat als iedereen een stukje voor zijn of haar rekening neemt, de wereld nog niet verloren hoeft te zijn. Lief zijn voor elkaar en er zijn voor het klimaat en voor de ander, een persoon een hand aanreiken wanneer diegene dit nodig heeft. 

Graag houd ik jullie via dit mooie netwerk van de Wereldwijven op de hoogte van de ontwikkelingen die ik hoop mee te maken gedurende de komende tijd. Bedankt dat ik dit mocht delen met je en dat je de tijd hebt genomen om dit te lezen. 

Ha det bra (tot ziens!),

Laura

Over dit Wereldwijf: Laura Kuivenhoven - Noorwegen

Hi! Mijn naam is Laura, ik ben 27 jaar en woon samen met mijn partner en onze hond Moose sinds februari 2022 in Noorwegen. Mijn vriend werkt hier voor een groot bedrijf, ik werk hier niet. Momenteel ben ik namelijk bezig met het afronden van mijn studie Psychologie. Als ik klaar ben met mijn studie, hoop ik mijn eigen bedrijf op te zetten, waarmee ik als locatie onafhankelijk onderneemster aan de slag kan gaan. Hobby’s van mij zijn reizen, fotograferen, lezen, uit eten gaan, creatief bezig zijn en hiken!