Op wereldreis in een sportvliegtuig (3) – De eerste vlucht!

Profielfoto Martijn Kist
door gepubliceerd op 22 april 2022Tags: , , , ,

Martijn Kist vloog samen met haar man Alex in 270 dagen de wereld rond in hun sportvliegtuig. Midden in Coronatijd. In een serie blogs vertelt ze over die wereldreis: de vele landen waar ze landden, de uitdagingen van het vliegen, het leven in de cockpit en de mensen die zij ontmoetten en die hen hielpen. 

Drie jaar lang duurden de voorbereidingen voor onze grote wereldreis in een sportvliegtuig vanuit Argentinië. Over en over hebben we de route aangepast. Wat was de maximale vliegafstand per dag dat ons vliegtuig kon behappen? En wat de risico’s en grillen van Corona in het reisplan? Welke tips van piloten die al eerder zo’n reis hadden gemaakt, moesten we zeker ter harte nemen? Eindelijk op donderdag 4 maart 2021 was het reisplan klaar, waren wij er klaar voor.

Wat eraan vooraf ging: het jongste kind van Martijn en Alex zal over drie jaar uitvliegen. Wat dan? In een cafe groeit een idee… wat als ze een wereldreis gaan maken? In een vliegtuig? Alex is tenslotte al 20 jaar hobby-piloot met veel ervaring! Maar, ervaren of niet, Martijn wil ook zelf achter het stuur zitten en besluit haar vliegbrevet te halen.

Last-minute examenstress

Alles staat klaar. We hebben een rugzak, ieder twee carry-on koffertjes (één met zomer- en één met winterkleren), een grote tas vol overlevingsgerei en een thermoskan met heet water voor oploskoffie aan boord. Alex’ broer brengt ons naar het vliegveld en filmt alles uitvoerig terwijl we de bagage inladen en daarna wegrijden. Hij moet een hele tijd op ons vertrek wachten want op het laatste moment ontbreekt er nog een speciale vergunning om tijdens Corona te mogen vliegen. We hadden geen idee dat dat nog nodig was!

Een week eerder hadden we op de valreep meegekregen dat we, om in het Braziliaanse luchtruim te mogen vliegen, ook een officieel examen Engels moesten afleggen. Dit was iets nieuws want een paar jaar eerder waren we zonder dat diploma gewoon naar Rio de Janeiro gevlogen. Over het algemeen heeft het weinig nut je druk te maken over de Latijns Amerikaanse bureaucratie, dus deden we braaf zoals het hoorde. Het bleek niet eenvoudig om een instituut te vinden dat op korte termijn een examen luchtvaart Engels kon afnemen.

Maar, we hadden geluk! Er had net een groep afgezegd en wij konden mooi hun plekjes innemen. De test was puur formaliteit, want Alex heeft ook een Amerikaans pilotenbrevet en ik ben het Engels beter machtig dan het Spaans. De Argentijnse examinator vond dat erg grappig en had het ook nog nooit meegemaakt.

Avontuur
Foto’s: Martijn Kist – Eerste koffie aan boord!

En toen was er koffie

Na de spanning van alle veranderingen in onze route en deze last-minute eisen, voelen we ons letterlijk en figuurlijk on top of the world als we eindelijk opstijgen. Eindbestemming? Foz do Iguazu in Brazilïe, ongeveer 1000 km en vier uur vliegen van Buenos Aires. Als alles goed gaat zijn we diezelfde avond in het buitenland en echt onderweg!

Halverwege de reis maken we ons eerste kopje koffie aan boord om tot rust te komen en te genieten van dit ongelofelijke moment. Ons grote avontuur is nu echt van start gegaan. We geven elkaar met een grote grijns een high-five, maar zien dan opeens een serie donkere wolken in de verte. Onweer! Het noodweer lag duidelijk op onze koers. Dit had het weerbericht niet voorspeld, maar door al het extra papierwerk voor de Corona-vliegvergunning zijn we later vertrokken.

Terwijl wij druk waren, trok de natuur een ander plan. De hete lucht in dit sub-tropische gebied had inmiddels ruim tijd gehad om te verdampen en zicht tot een dikke, hoge cumulonimbus te vormen. Even later zitten we er middenin en Alex stuurt met moeite het schuddende vliegtuig zoveel mogelijk naar de lichtere vlakken in de wolken. Zonder de koers teveel te veranderen want we weten dat we er op den duur wel doorheen komen.

Van koers geraakt

Dan klinkt een stem van de luchtverkeersleiding in de cockpit met een instructie. Of we snel contact kunnen opnemen met Asuncion op 119.3… Verdorie, we zijn van koers geraakt en zitten nu in het luchtruim van Paraguay!! Dit avontuur begint niet al te best…Gelukkig is de verkeersleiding in Paraguay begripvol als we uitleggen dat we zwaar onweer proberen te ontwijken met ons vliegtuigje. Een paar minuten later zijn we weer terug op koers en vliegen we richting Brazilië met uitzicht op een gigantische regenboog in de lucht.

Als we eindelijk op de natte renbaan van Foz de Iguazu International Airport landen, schijnt de zon prachtig door de wolken. Alex en ik worden overweldigd door een enorm gevoel van voldoening: We did it! Nu kunnen we echt zeggen: onze wereldreis is begonnen. We zijn ontsnapt uit de routine en uit de lockdown. Ook al dragen we dubbele mondkapjes en plastic brillen uit voorzorg voor de “Braziliaanse” Corona variant die buiten de vliegtuigdeuren wellicht wacht. We voelen ons vrij!

Lees je de komende weken mee? In het volgende blog:

“Natuurlijk hebben we onze zwemvesten en reddingsbootjes aan boord en weten we dat het Caribisch zeewater niet koud is. Noch is er enige aanleiding dat de motor er juist midden boven de zee mee zou ophouden, maar het is toch eng. Je bent meer dan 300km weg van de dichtstbijzijnde landingsbaan met alleen maar blauw om je heen en heel af en toe een eiland. Wat als er iets mis gaat?”

Heb je de voorgaande blogs van Martijn gemist? Lees hier blog 1 en blog 2 rustig terug!

Over dit Wereldwijf: Martijn Kist

Hallo! Ik ben Martijn Kist, 59 jaar, waarvan ik maar zes jaar in Nederland heb gewoond. Via Polen, de Verenigde Staten, Zwitserland, Mexico, Frankrijk kwam ik uiteindelijk in 2013 in Argentinië te wonen. Ik heb ruim 30 jaar voor een multinationaal onderzoeksbureau gewerkt en begon een aantal jaar geleden met schrijven. Inmiddels heb ik twee boeken gepubliceerd: in 2016 kwam “10 Little theories about Argentines” uit en in 2019 “No siempre puede ser caviar” (Het kan niet altijd kaviaar zijn). Ik ben getrouwd met mijn Argentijnse Alex en we hebben vier grote kinderen. In 2021 hebben mijn man en ik samen de wereld rondgevlogen in een sportvliegtuigje, waarvoor ik een reisblog heb bijgehouden. Voor De Wereldwijven beschrijf ik dit avontuur in een serie. Lees je mee?