Hoe vind ik in hemelsnaam de weg zonder een straatnaam?

Helga Smit

Saint-Louis waar ik sinds september 2019 woon, is een prachtige oude historische stad waarvan het centrum gelegen is op een eiland, zo’n 7 kilometer lang en hooguit één kilometer breed. Het centrum kende ik redelijk toen ik daar definitief ging wonen. Ik wist verschillende winkels, restaurants en verschillende leuke kleine straatjes te vinden. Echter, het deel dat op het vaste land ligt en waar de meeste Saint Louisanen wonen, was voor mij praktisch onbekend.

Alleen de buurt rond het appartement waar we tijdens de vakanties verbleven, kende ik enigszins. Met name de bakker waar ik ’s morgens brood haalde en het restaurant een paar straten verderop waar we ’s middags aten. Terugkijkend op die tijd: hoe vond ik eigenlijk mijn weg in mijn nieuwe thuis, Saint-Louis?

Je weg vinden zonder straatnamen

De eerste 10 maanden woonden we in het centrum en in het begin heb ik hier veel gewandeld. Niet alleen leerde ik het centrum goed kennen, maar ook de mensen. Zo kwam ik bij een tuin waar een oudere tuinman iedere dag aan het werk was. Met hem kreeg ik leuke gesprekken over van alles en nog wat. Het werd een belangrijke vriendschap omdat ik immers nog weinig mensen kende. Ook een vriendelijke vrouw, waar ik ’s morgens het brood en de eieren kocht, een paar straten verderop, werd een belangrijk aanspreekpunt. Alhoewel ik gruwelde van het prutje (leek op spaghetti) dat ze onder haar toonbank had en verkocht op een broodje aan de leerlingen van een school verderop. 

Na 10 maanden verhuisden we naar mijn huis. Gelegen in een buitenwijk zo’n vier kilometer van het centrum vandaan. Een stille buurt die helemaal nieuw voor mij was, maar door de wandelingen met de hond raakte ik er al snel thuis. Een buurt (zoals de meeste in Saint-Louis) zonder straatnamen of huisnummers en geen verharde wegen waardoor je altijd door het zand loopt te baggeren. Ze hebben wel geprobeerd de straten een nummer te geven maar in de praktijk kijkt daar niemand naar. Het noemen van een nummer of straat werkt daarom niet als je bijvoorbeeld met de taxi naar mijn huis wilt komen. Het is hier heel gebruikelijk om een herkenningspunt aan te geven zoals een apotheek of tankstation. Vanaf deze locatie bel je en word je opgehaald.

Net een speurtocht

Ook als je met de lijnbus gaat, kun je geen halte of straatnaam noemen waar je wilt uitstappen. Hier moet je eveneens een herkenningspunt aangeven bijvoorbeeld de naam van een school. Een ritje met de bus vond ik in eerste instantie daarom spannend. De wegen kende ik ondertussen wel maar de herkenningspunten nog niet. Een ritje naar de stad was geen probleem omdat daar ook het eindpunt is van de buslijn. Echter als ik ergens in een wijk moest zijn dan moest ik wel een herkenningspunt bedenken om uit te stappen, waarvan ik nog weinig kennis had. Bovendien hebben de lijnbussen geen stopknop en moet je roepen als je uit wilt stappen. Gelukkig word ik meestal wel geholpen als ik laat blijken dat ik uit de bus wil. Echte op- en uitstap haltes kent de bus helaas niet, althans de chauffeurs houden zich er dikwijls niet aan. Ik noem de bus daarom voor de grap: de in-uitspringbus.

Met de fiets gaat het allemaal wat makkelijker en ben je flexibel. Ik vind het prettig om met de fiets door de stad te fietsen als ik ergens naartoe moet in plaats van de overvolle busjes. Je ziet meer en kan tussentijds even afstappen. Desalniettemin geldt ook met fiets: ga je ergens voor de eerste keer heen? Zorg dat je een herkenningspunt hebt! Daar aangekomen, dan bel je even en word je opgehaald. Een mobiele telefoon is dus van essentieel belang. En niet, zoals in Nederland om de straat en het huisnummer te zoeken via google maar om de persoon te bellen die je moet komen ophalen.

Vragen kost niets en brengt je op weg!

Het vinden van de weg naar je bestemming, is in Senegal dus een uitdaging. De overheid heeft blijkbaar nog niet het idee opgevat straten een naam te geven en huizen een nummer om mensen, winkels en instanties makkelijker te traceren. Ondertussen weet ik niet anders en ben ik eraan gewend geraakt. Ik fiets en wandel nu door de stad over een verharde of zandweg en weet mijn weg te vinden en het avontuurlijke eraan vind ik leuk. Het kost misschien wat meer tijd, maar ook hier komt Iedereen op zijn bestemming zonder een straatnaam en huisnummer. Dankzij de telefoon en vriendelijke mensen die jou de weg willen wijzen. 

Over dit Wereldwijf: Helga Smit - Senegal

Nangadeff! Ofwel hallo in het Senegalees (Wolof). Sinds september 2019 woon ik in Saint Louis, een prachtige oude stad in het Noorden van Senegal. Na diverse reizen door West-Afrika vertrok ik op 55 jarige leeftijd uit Nederland om een nieuwe bestaan op te bouwen in Senegal. Samen met mijn Senegalese echtgenoot (gids in Saint Louis) runnen we een Bed&Breakfast en organiseren we excursies en ben ik emigratiecoach. Daarnaast doe ik vrijwilligerswerk op een kleuterschool en geef ik yoga les aan kinderen. Via Wereldwijven deel ik graag mijn ervaring vanuit dit warme land.