Leren emigreren? Maar dan op jouw eigen manier

Marianne Plug - profielfoto WP

Wereldwijf Marianne kijkt terug op haar eerste tijd in Ghana. Een groter contrast met het leven dat ze uit Nederland kent bestond niet. Niet alleen de gemakken van een toilet en koelkast, maar ook het gerief van andere heel praktische zaken die het dagelijks leven zoveel efficiënter maakt. Maar de liefde trok en zo vertrok Marianne naar Ghana. Tenslotte had ze al veel van de wereld gezien en meegemaakt dus zich aanpassen aan een nieuw land en andere cultuur zou haar ook wel lukken.

Is ‘leren emigreren’ echt voor iedereen weggelegd? Marianne schreef er dit persoonlijke blog over!

Avontuur - leren emigreren
Foto: Marianne in haar Ghanese keuken

Ghanese beproevingen

De eerste keer dat ik naar mijn man vertrok in Ghana om daar te gaan wonen, kwam ik al snel gillend terug naar Nederland. Ik woonde bij hem in zijn eigen gebouwde huisje waar ik hangend op de bank naar de ventilator aan het plafond staarde, mijn vingers krampachtig gekruist dat de elektriciteit niet uit zou vallen. Als ik naar de wc wilde, moest ik een kilometertje lopen om boven een gat te hangen waar een enorme mestlucht mijn neusgaten binnen drong en de vliegen om me heen zoemden. Het enige fijne was dat er een jongen buiten stond met een flesje zeep zodat ik naderhand mijn handen gelijk een beetje kon schoonmaken.

Zonder auto was de fiets mijn allerbeste vriend, maar in de alles verstikkende hitte ook mijn grootste vijand. We hadden geen keuken dus legde ik een plank op twee stenen om als “kastje” te dienen voor onze pannen en borden. De afwas deed ik buiten omringt door geiten die nog een likje rijst probeerden mee te pakken. En ik schrobde mijn handen vakkundig open als ik de was deed in een teiltje met een blok zeep. Als we water hadden. Want die keer kwam er drie maanden geen druppel water door de pijp en we hadden nog geen watertank. De hele buurt liep met jerrycans af en aan naar de waterput.

Vergeleken met mijn leventje in Nederland, was mijn leven in Ghana, zacht uitgedrukt, best wel anders. Ik kan mezelf wel begrijpen dat ik daar niet wilde wonen. En toch ben ik geëmigreerd: naar Spanje. We hebben hier gewoon een keuken, een douche en een wc en dat bevalt me een stukje beter. 

Leren emigreren? Het komt in vele vormen!

Ik hoor weleens van anderen dat emigreren niks voor ze zou zijn. En ik kan dat begrijpen als je heel erg verbonden bent met familie & vrienden, jouw woonplaats en/of land. Maar bedenk dat emigreren voor de één er heel anders uitziet dan voor de ander. De één wil naar Bali, de ander naar Peru. De één zit het liefst in de sneeuw, de ander op de evenaar lekker dicht bij de zon. 

Ik las ooit een blog van een familie die ergens op het Afrikaanse continent was gaan wonen. En ze gingen elk weekend op safari. Ik vroeg me af: “Ben je dan wel echt naar het Afrikaanse continent geëmigreerd? Of woon je dan gewoon op jouw Nederlandse luxe eilandje op het Afrikaanse continent?” Maar blijkbaar was dat precies wat zij wilden. Precies wat ze zochten en waar voor hun de uitdaging lag. Wie ben ik dan om daar over te oordelen? 

Wil je op Ibiza wonen in een villa met zwembad en tennisbaan? Of wil je juist het liefst off-grid wonen? Wil je jouw goede baan behouden en carrière maken of ga je een lokale baan zoeken zodat je misschien een mooie bijdrage kan leveren aan de lokale bevolking? Maakt het je niet uit als je minstens 10 uur het vliegtuig in moet om terug naar Nederland te komen, of wil je op maximaal 2 uur vliegen wonen? Wacht je totdat jouw kinderen uit huis zijn of neem je ze gezellig mee? Jij mag het bepalen. Het is tenslotte jouw leven! Misschien zie je het helemaal niet zitten om te emigreren naar Ghana en in een volgepakte trotro te moeten rondreizen met de geiten op het dak. Maar misschien lijkt je het wel heerlijk om een boerderijtje te kopen in Zuid-Frankrijk.

Waarmee ik maar wil zeggen: kijk eens verder dan het woord ‘emigreren’. Het klinkt misschien intimiderend maar het komt in vele vormen. Vul die vorm in zoals jij wil. En als je het echt wil, maak dan die stap. Misschien kom je gillend terug naar Nederland…, misschien heb je de tijd van leven! 

Over dit Wereldwijf: Marianne - Spanje

Hola, ik ben Marianne! Vanaf mijn 18de heb ik door allerlei landen gereisd om deze prachtige wereld te ontdekken. Nu ben ik neergestreken op Spaanse grond met mijn Ghanese man en onze vrolijke dochter. Als voormalig jeugdzorgmedewerker heb ik een grote interesse in alles wat de mens doet, denkt en voelt. En mijn grote-mensen-droom is schrijver te worden. Ik neem jullie hier mee in mijn avonturen! Enjoy!