De vruchten plukken van de lente in… Italië!

En dan is opeens de lente aangebroken. Wat een verschil na een best wel koude, natte winter met veel harde wind. Hierdoor hadden wij extra last van de ongemakken omdat we in december verhuisd waren naar het platteland. We gingen wonen in een huis dat in principe alleen geschikt was voor de zomer en dat hebben we geweten! Klapperende deuren, regen onder de deuren door, vochtig in huis en geen verwarming.

Toch mocht het de pret niet drukken want we waren al blij dat wij uit ons vorige dorp weg waren en nu eindelijk op het platteland woonden. Ondanks alle ongemakken hebben we het naar onze zin gehad en konden we er zelfs af en toe om lachen. En nu is sinds een paar weken de lente daar.

Lente: schoonmaak in de tuin

De regen en de wind zijn weg. De zon komt weer tevoorschijn en het voelt buiten weer lekker aan. Het voorjaar geeft ook weer een nieuwe draai aan het leven op het platteland. De bomen hebben bloesem en worden weer groen. Wij hebben veel fruitbomen op ons land staan en het is nog een verrassing welke vruchten verschijnen. Er zitten in ieder geval twee grote notenbomen bij, een amandelboom en drie vijgenbomen. We kunnen ook nog niet goed zien welke bomen nog in leven zijn of dood. Tijdens de storm zijn een paar bomen spontaan omgewaaid, dus daar bestaat geen twijfel meer over.

We hebben ons door de buren laten vertellen dat de tuin, het land en de bomen door de vorige eigenaar goed onderhouden zijn. Het was zijn hobby en zijn trots. Helaas werd hij ziek en is er de afgelopen 5 jaar niet meer naar de bomen omgekeken. Dus voor ons veel achterstallig onderhoud.

We zijn al met de motorzaag en het snoeimes flink aan de gang gegaan, maar echt verstand hebben we er nog niet van. Een buurman geeft ons aanwijzingen en doet het voor, maar we zijn er nog niet. Soms laat hij dat op een subtiele manier weten door zijn eigen motorzaag uit de auto te pakken en hier en daar nog wat takken af te zagen. Wij vinden dan dat er niets meer van de boom is overgebleven, maar volgens hem komt het wel weer goed.

Aangezien we nu veel snoeiafval hebben, verbranden we dit. In het begin heel voorzichtig in een grote ijzeren barbecue. Totdat een andere buurman heel demonstratief liet zien hoe je een echt vuur maakt in Italië. Hij stak een enorme brandstapel aan op zijn eigen land. Daar stonden we dan met ons kleine vuurtje in de barbecue.

De volgende dag hebben we de stoute schoenen aangetrokken en hebben we een houtstapel gebouwd. Klein begonnen natuurlijk, maar inmiddels zijn we geoefende pyromanen en worden de stapels groter. Ik moet zeggen dat het stoken van een vuurtje heel ontspannend werkt. Je hebt maar één streven: het vuur aanhouden en zo snel mogelijk de stapel afvalhout wegwerken. Ik heb er een hobby bij.

Lente vraagt om andere gewoontes

Nu het mooi weer is, leven we ook veel meer buiten. Het is zelfs buiten warmer dan binnen. ’s Morgens een kop koffie op de loungeset, lunchen aan de tuintafel of gewoon een boek lezen. Ik heb nooit de rust kunnen vinden om binnen een boek te lezen op de bank, maar buiten heb ik daar geen enkele  moeite mee. Binnen heb ik toch eerder de neiging om even de tv aan te zetten of op mijn telefoon te gaan zitten. Ik heb het regelmatig geprobeerd, maar het werkt gewoon niet. Alleen ’s avonds voor het slapen gaan, lukt het me. 

Onze regenlaarzen hebben we inmiddels vervangen voor crocs (schoenen die we vroeger vreselijk vonden maar nu toch wel heel praktisch zijn). Qua kleding is het af en toe lastig wat je aan moet trekken. Doe ik ’s morgens wel of niet een jas aan als ik met de honden het land op loop of ga wandelen? Meestal begin ik met een jas, maar vaak wordt deze na een half uur al te warm. Dus ik vertrek ’s morgens vaak met diverse lagen kleding, die ik dan in de loop van de wandeling uit kan trekken.

De lente is sowieso een lastige fase voor kleding. Berg ik de winterkleding al op? En haal ik de t shirts en de korte broeken al tevoorschijn? Meestal leg ik ik maar van alles een beetje in de kledingkast. Het kan voorkomen dat je begint met een lange broek en een paar uur later niet weet hoe snel je deze weer uit moet trekken. Een luxe probleem…

Buitenleven groeit en bloeit

De natuur is nu wel op zijn mooist. Alles begint uit te lopen. Velden vol met allerlei bloemen en diverse vogels (vooral veel roofvogels). ’s Nachts in bed hoor je nu ook de meest vreemde dieren geluiden die je niet kan plaatsen. Het geluid van krolse katten herkennen we nog wel, maar soms horen we geluiden dat je echt denkt: “wat is  dat nu voor een beest?” In de ochtend zie je in het gras achter op ons land allemaal looppaadjes van dieren. Wij hebben daar een soort beekje, dus ik denk dat ze daar hun water gaan halen.

Voor onze hond Bo zijn als die dierengeuren een paradijs! Zodra we achter in het land komen, zie je zijn neus naar de grond gaan om de geur op te snuiven en vervolgens van hot naar her vliegen. Onze andere hond gelooft het meestal wel. 

In het voorjaar begint het gras in Zuid Italië echt te groeien. De velden zijn tot aan de zomer groen en in de zomer veranderen ze in een droge zanderige vlakte. Momenteel moeten we zeker wekelijks het gras maaien. Gelukkig is dat nu nog te doen omdat het nog niet heet is want het gras kunnen we niet met een gewone maaier maaien. We hebben zo’n apparaat op benzine dat je aan je lichaam hangt en waarmee je zeis-bewegingen maakt met je armen. In het begin was dit wennen, maar oefening baart kunst. Ik laat het graag aan mijn man over, die er niet alleen handiger mee is, maar er ook meer plezier in heeft!

Proeftuin – wat slaat aan en wat niet?

Mijn werkzaamheden in de tuin bestaan nu voornamelijk uit het opnieuw aanplanten van struiken, bloemen en bomen. Ik vind de keuze van wat we nu wel of niet planten nog steeds erg lastig. Ze hebben hier een heel andere assortiment aan groen dan in Nederland en het is lastig als je niet precies weet welke plant het op welke plek het beste doet. Als je in de tuincentra vraagt of een plant in de volle zon kan, dan is het standaard antwoord “jazeker”, maar helaas is dat vaak niet zo. Na een paar weken zie je de plant weg schrompelen in de hete zon.

Ik heb een soort proeftuin gemaakt, waarin van de diverse soorten één exemplaar op verschillende plekken staat. Zo kan ik proefondervindelijk uitvinden welke plant het waar goed doet.

Ik hoorde ook van de buurvrouw dan niet alle planten het fijn vinden om in de wind te staan dus dat is ook iets om rekening mee te houden. Planten die het wel goed doen? Cactussen, palmen en vetplanten. Die hoef je bovendien niet veel water te geven want dat is ook iets waar je rekening mee moet houden. Ik weet nog dat we dat in onze vorige tuin nog best wel een opgave vonden in de zomer, maar misschien ontbrak het daar ook wel aan de nodige motivatie. 

Een Italiaanse lente vol Hollandse gezelligheid

Af en toe zie ik de buren wel kijken met een blik van waar is dat stadsmens toch allemaal mee bezig? Een tuin met overal planten, struiken en bloemen is op het Italiaanse platteland niet echt gewoon. En laten we het maar niet hebben over de vele ledlampjes die ik in de grond heb gestoken… Soms proef ik daar weer de cultuurverschillen: al die lampjes doen de mensen hier denken aan een begraafplaats, terwijl ik het zo gezellig vind staan.

Misschien denk ik over een paar jaar ook wel: “weg met die nette aangelegde tuin, hier en daar een cactus en een vetplant is ook wel OK”. Maar op dit moment is het nog een leuke hobby (en uitdaging). De tijd zal het leren en voorlopig blijft het nog een tuin in de ontwerpfase. Pas als het huis verbouwd is, de serre staat en het terras is aangelegd, ga ik weer terug naar de tekentafel.

Dat de lente is begonnen is ook gunstig voor de verbouwing die binnenkort start. De meubels kunnen nu tijdelijk in de schuur, wij hoeven niet binnen te wonen en de werklui hebben geen excuus dat ze een dag niet kunnen komen omdat het regent. Bovendien ziet alles er ook vrolijker uit als de zon schijnt want dat het ook afzien wordt, dat weet ik nu al. Maar als je in de loungeset, in het zonnetje en op een afstand de boel kan aanschouwen, is het denk ik toch een stuk relaxter. We gaan het zien!