Bedrijf van een wereldwijf. Eva: “De onverwachte successen zijn het leukst”

door gepubliceerd op 21 augustus 2020Tags: , , , ,

Eva is mede-eigenaar van Decorage en Partner bij BEEVEEDEE content creation & production. En mag zich mede-oprichter noemen van De Wereldwijven. Woont sinds 2019 weer in Nederland, Ossendrecht, na 8 jaar Frankrijk.

Wie is Eva en hoe kwam je in Frankrijk terecht?

Ik ben geboren in de Klaaswaal, Zuid-Holland. Maar volwassen geworden in Amsterdam, waar ik bijna twintig jaar woonde. Getrouwd met Maarten, samen hebben wij een dochter en een zoon. Ondernemend zijn we denk ik wel. We runnen samen een content creatie bureau genaamd BEEVEEDEE. Teksten, beeld- en geluidopnames en crossmediale campagnes zijn helemaal ons ding. Ook restaureer ik antieke, vintage of industriële meubelen voor ons exportbedrijf Decorage. Maar voor die tijd werkte ik als communicatieadviseur bij de Dienst Nationale Recherche, onderdeel van het Korps Landelijke Politiediensten, nu genaamd Nationale Politie.

Jaloers op een chauffeur

Het roer ging om toen ik in de file op de A1 stond, op weg naar mijn werk. Met enige afgunst keek ik naar een vrachtwagenchauffeur. Ja, je leest het goed. Uiteraard zwaar geromantiseerd maar wat leek het mij héérlijk om concreet een vrachtje van A naar B te rijden! Je hebt iets wat ergens naartoe moet, en dat lukt gewoon. Dat stond mijlenver af van het communicatieplan dat ik over een uur met hand en tand moest verdedigen tegenover het management van de recherche. Mijn gedachten dwaalden af naar wat mij écht inspireerde. Iets tastbaars, concreet. Een eigen bedrijf, samen met mijn man, waarbij meer balans tussen werk – en privé… en iets doen waar ik héél erg blij van word. Niet dat een eigen bedrijf één grote ‘in de gloria’ kan zijn, maar wel een toko waar mijn hart van gaat kloppen als de wekker gaat.

Tabula rasa

Het plotseling overlijden van mijn moeder, ze was slechts 66 en ik was net in de kraamtijd van onze zoon, zette alles voor mij op scherp: leef je droom nu en blijf niet hangen in zekerheden. Het leven is soms te kort om te wachten op ‘later’, bleek maar al te duidelijk en pijnlijk. We voegden daad bij woord. In 2011 verlieten wij baan, huis en haard in Amsterdam voor het platteland van Frankrijk, in de streek Loir et Cher. Ons plan? Een handel opzetten in meubelrestauratie, brocante, antiek en industriële items. Heel concreet bezig zijn: op jacht naar meubelen, deze vervolgens opknappen en exporteren naar Nederland. Bij een familielid op het domein streken we neer met onze twee kinderen van twee en vijf jaar, in een soort Hans en Grietje huisje. Geen mobiel bereik, donkere natte wijncaves tot onze beschikking en beginnen from scratch. Deze sprong vanuit de stad naar het Franse achterland was enorm. Maar dit lef hadden we, als midden dertigers. Misschien moet je zelfs een beetje naïef zijn. Gelukkig hebben we samen een enorme creatieve drive en ondernemingslust.

Maar het bleef niet bij brocante alleen…?

Inderdaad, behalve onze liefde voor meubelrestauratie en handel, bleven klanten uit Nederland ons nog bevragen voor marketingadviezen. Maarten met focus op marketing, reclame en campagnes en ik werd gevraagd voor teksten. We vulden elkaar perfect aan. Grappig genoeg was het helemaal niet ons idee om het content creatie bureau BEEVEEDEE op te zetten toen we naar Frankrijk vertrokken. Nooit hadden we kunnen vermoeden dat klanten uit Nederland ons zouden blijven bevragen voor marketingadvies en campagnes. Sterker nog, BEEVEEDEE kreeg een vlucht en voor we er erg in hadden, hadden we twee bedrijven naast elkaar. Meubels versus marketing. Hand en hoofdwerk, een heerlijke afwisseling vind ik.

Wat was een absoluut hoogtepunt en hoe heb je dat gerealiseerd?


Jeetje, waar te beginnen? Sinds ons leven als zelfstandigen is het een aan- eenschakeling geweest van leermomenten, kicks en uitdagingen. Van het uitgeven van mijn eerste boek ‘Croissantje Pindakaas’ tot het toetreden tot de redacties van diverse tijdschriften! Onlangs schreef ik nog een aangrijpende reportage over mantelzorgers in de Margriet. De complimenten die ik daarover kreeg, deden mij blozen. Maar ook de mailing aan vele interieurwinkels in Nederland met onze prachtige brocante handel, was een kick. Net ‘vers’ de deur uit en nog geen minuut later kwamen de eerste meubelbestellingen al binnen. En hoe cool was het dat Maarten en ik de voice-overteksten en opnames regisseerden vanuit Frankrijk voor een klant, in rechtstreekse verbinding met de studio van Radio 538. Dat was grenzeloos creatief, letterlijk en figuurlijk. Of die keer dat ik thuiskwam met prachtige oude meubelen op het dak gebonden van mijn Renaultje 4. Wat een buit was dat!

Die onverwachte successen zijn het leukst.

Ik heb zelfs jaren lesgegeven op Franse schooltjes, juf Engelse les en knutsellessen. Als de kinderen naar mij toe renden om met mij knuffelen, dat is toch onbetaalbaar? Trouwens, bij elke Franse foute verspreking mochten ze op mijn billen slaan. Die wekelijkse blauwe kont is pijnlijk maar net zo hilarisch tegelijk. Dat had ik nooit van te voren kunnen bedenken, ik…voor de klas.

Bedrijf van een wereldwijf. Eva:

Zonder hoogtepunten, ook geen dieptepunten; wat is de grootste horde die je hebt moeten overwinnen?

Wonen op afstand is vreselijk als een dierbare ziek is. Niet lang nadat we naar Frankrijk waren verhuisd, werd mijn vader ziek. Terminale kanker. Op het perron van Gare du Nord in Parijs kreeg ik het belletje, ‘hij is niet meer te redden, Eef’. Tranen stroomden over mijn gezicht, een passagier sloeg haar arm om mij heen. Ik voelde mij zo ver weg en onmachtig. Hij was net weduwnaar, een van de redenen waarom ik mijn leven had omgegooid, en had veel zorg nodig. Terwijl ons leven in Frankrijk nog in de kinderschoenen stond, moest ik af en aan reizen om hem bij te staan. Iedere keer weer dat afscheid om weer naar mijn gezin terug te gaan met de onzekerheid of ik mijn vader nog levend zou terugzien. Ik kan dit nog in detail vertellen, maar dan schiet ik weer vol…

Stuit(te) je op weerstand vanuit je directe omgeving?

Nee helemaal geen weerstand, hoewel ik later wel vaak heb gedacht dat het best een egocentrische zet was om naar een ander land te vertrekken. Zo’n avontuur is leuk voor ons maar je laat anderen wel mooi even achter! Niemand heeft ons dat ooit verweten maar ik weet niet of ik daar zelf zo makkelijk mee om zou zijn gegaan als mijn dierbaren ineens naar het zuiden zouden zijn vertrokken. Om die reden hebben we, na bijna acht jaar Frankrijk, besloten in 2019 terug te keren naar Nederland. Dichterbij onze dierbaren. We hadden nog één opa en oma en die werden er natuurlijk ook niet jonger op. En ook een onverwachts verwekt en schattig neefje, daar misten we ook veel te veel van. Ook vonden we, dat de puberleeftijd van onze kinderen aanklopte. Moeten we hen nog een Nederlands hoofdstuk meegeven of helemaal Frans laten worden? Het werd het eerste. Zodra we terugkeerden op Hollandse bodem, mei 2019, overleed opa Herman binnen vier weken. Hoe spijtig dat we niet langer van hem hebben kunnen genieten nu we een kwartiertje bij elkaar vandaan wonen. Gelukkig konden we wel oma opvangen in haar verdriet. Onze terugkeer is in dat opzicht geen seconde te vroeg geweest.

Wat betekent succes voor je?

Succes is wanneer ik oprecht achter mijn eindproduct kan staan. Of dat nu een verhaal is dat ik oplever of een oude toonbank die ik aflak. Concreet, eerlijk en met een vleug passie erover. Ik ben inmiddels wars van bureaucratische krokodillen en plannen die nergens toe dienen. Bij ons kun je terecht voor een advies dat ertoe doet, een tekst, beeldopname of campagne die effect heeft, een reportage waar je soms kippenvel van krijgt, of een uniek item voor in je huis. Altijd authentiek en origineel. Succes is ook het feit dat ik geen dag sinds wij voor onszelf zijn begonnen, heb gevoeld dat ik ‘moet’ werken. Dat Maarten en ik, naast een liefdevol huwelijk, samen kunnen opgaan in beide vakgebieden: meubelrestauratie en content-marketing advies. Hoe rijk is dat! Tuurlijk moesten we onze rollen hierin vinden, soms even geen collega’s zijn maar ook tijd voor elkaar vinden, maar we hebben die balans gevonden. En soms ook weer niet, hahaha.

Op welke prestatie ben je het meest trots?

Het overall resultaat van het leven dat wij hebben gecreëerd. Door de sprong in het diepe te wagen, waarbij we alle zekerheden loslieten, hebben we een leven kunnen inrichten met meer vrijheden en diversiteit. Ik kan altijd klaarstaan voor de kinderen omdat ik zelf mijn tijd kan indelen en eigen prioriteiten kan stellen. We leven in onze eigen gecreëerde speeltuin! Valkuil is wel dat we door alle projecten en zaadjes die ik plant om weer te laten kiemen voor de toekomst we altijd druk zijn.

Nu in Nederland probeer ik daar opnieuw mijn weg in te vinden. We wonen in een heel creatief Pipi Langkous huis. De meeste mensen durfden dit huis niet eens te overwegen om te kopen. Maar wij wel. Het is oud, het kraakt, het heeft een ziel. Dat is natuurlijk helemaal spekkie naar ons bekkie. Ons kantoor is aan huis en ook ons werkatelier. Eigenlijk hebben we de ‘formule’ van Frankrijk opgetild en hier in Brabant neergezet. Het prettige is wel dat ik mijn vak weer uitoefen omringd door mijn moedertaal. Nieuwe klanten, interacties, dynamiek. Dat is hier vlotter dan in Frankrijk.

Wat heeft acht jaar Frankrijk je gebracht?

Dat ik meer bij mezelf mag blijven. Als ‘extraverteling’ greep ik altijd naar buiten, wilde ik niks missen. In Frankrijk werd ik volledig op mijzelf teruggeworpen. Misschien is het de leeftijd, dat het ouder worden daarbij helpt, maar door te emigreren en op jezelf teruggeworpen te worden, leer je jezelf denk ik sneller vinden en kennen. Ik ben nu Eva die vanuit zichzelf redeneert in plaats van om mij heen te kijken wat anderen doen. Daarbij vind ik het fijn om vanuit die authentieke ‘ik’ een steun te zijn voor anderen. Ik heb best veel meegemaakt en op vrij jonge leeftijd beide ouders verloren. Die bagage en ervaring gebruik ik om er voor anderen te zijn die een schouder kunnen gebruiken.

Wat zou je ieder ander met ondernemingsdrift willen adviseren?

Durf! Durf te gaan voor je eigen plannen, jouw dromen. Als je er energie in stopt, gaan zaken echt de goede richting uit en komen er dingen op je pad die mogelijk onvoorzien zijn maar toch ook weer nieuwe deuren openen. Kortom, durf dat avontuur met jezelf aan. Vlieg uit je kooi van schijnveiligheid en kom dichterbij jezelf.

Als je in de toekomst kon kijken, waar zou je dan willen zijn over vijf jaar?

Over vijf jaar wonen we hopelijk nog steeds in het Pipi Langkoushuis, vlakbij de Belgische grens en Antwerpen. Zo snoepen we toch nog van internationale Franse sferen, want Antwerpen is een heerlijke melange van culturen. Door de meubeljachten, komen we ook nog met regelmaat in Frankrijk. Ik zie ons hier wel een flink aantal jaren tussen heen en weer pendelen. En, ooit nog eens met een camper de wijde wereld in.

Wil je dit interview verder lezen? En meer lezen over al die initiatieven en ondernemingen van de wereldwijven die de wereld een beetje mooier maken? Bestel dan HIER het boek Bedrijf van een wereldwijf – 35 portretten van ondernemende Nederlandse vrouwen wereldwijd

Over dit Wereldwijf: De Wereldwijven

De Wereldwijven
De Wereldwijven vertellen verhalen die inspireren, verbinden en in beweging brengen voor een tolerante, duurzame en gender-gelijke wereld.