Kattenliefde over de grens

Lucy Deutekom
door gepubliceerd op 11 januari 2022Tags: , , ,

Toen ik het op mijn dertigste op de heupen kreeg om te gaan reizen, moest ik één grote liefde opgeven: mijn rode kater. Ik had hem in Amsterdam uit het asiel gehaald en na de eerste gewenning, werd hij een grote goedzak die ik ten allen tijden mocht knuffelen. Zo’n model theemuts uit de strips van Jan, Jans en de kinderen.

Gelukkig kon hij bij mijn moeder terecht die hem, in tegenstelling tot mijn kleine woning, een tuin kon bieden. Ik liet Nederland met een gerust hart achter en woonde korte tijd in Italië (Bologna), Engeland (Brighton) en Spanje (Valencia). Na tussenpozen in Amsterdam wist ik dat ik naar Dublin wilde en daar ben ik uiteindelijk gebleven. 

Kattenliefde
Foto: Lucy Deutekom

Geluk in een mandje

Mijn genegenheid voor katten zit heel diep, ik ben met ze grootgebracht en vond altijd warmte, troost en gezelligheid bij ze. Ergens ligt nog een stapel plakboeken vol met kattenfoto’s uit mijn jeugd. Het lijkt wel of er een bepaalde energie rond katten hangt. Alleen al door naar ze te kijken, of ze nu ze slapen of spelen, word ik rustig en krijg ik een intens geluksgevoel. ‘Geluk ligt in een klein mandje’, wordt wel eens gezegd.

In Dublin begon ik niet alleen mijn rode kater te missen, maar katten in het algemeen. Door mijn frequente reizen naar Nederland en de kleine flat in Dublin kon ik niet opnieuw adopteren. Ik vond tijdelijke oplossingen in het opvangen van kittens, die door twee organisaties in Dublin van de straat worden gehaald en bij pleeggezinnen worden ondergebracht.

Als ze gezond en gesocialiseerd zijn, worden ze beschikbaar gesteld voor adoptie. Via een huisbezoek worden geïnteresseerden gecontroleerd of ze betrouwbare nieuwe baasjes zijn. Dat vond ik een prettig idee en ik meldde me aan om ook die huisbezoeken te doen. Zo leerde ik gelijk nieuwe mensen kennen, die me met open armen ontvingen om een goede indruk te maken. 

Een katten-café is altijd een goed idee!

Via dit vrijwilligerswerk en de oppasadressen ontmoette ik veel kattenbaasjes. Ik raakte gefascineerd door de band die we met katten hebben, de relatie tussen vrouwen en katten in het bijzonder, en schreef mijn nieuwste boek In katzwijm. Dertien vrouwen vertellen over hoe ze hun band met katten zien. De één ziet een spirituele connectie, de ander is er nuchter over. Maar voor hen allemaal zijn katten onmisbaar geworden.

Ik vroeg drie oprichters van een katten-café hoe ze tot dat besluit kwamen. Oprichtster Maureen vertelt in het boek hoe zij tijdens een stedentrip in Tsjechië bij toeval tegen een katten-café aanliep. Toen ze met haar man het café binnenkwam, zag ze een bijzondere magie zich voltrekken. Allemaal vrolijke mensen en katten die her en der speelden en op schoot zaten.

Ze raakten geïnspireerd en slaagden er met een crowdfunding campagne in om Jippies Kattencafe in Haarlem te openen. De betrokkenheid van de Haarlemmers heeft ze ook na de opening, in tijden van Corona, ontzettend geholpen. De andere twee oprichters vertellen in het boek over hun keuze hun baan op te zeggen en de sprong in het diepe te wagen. 

Vertrouwen winnen

Weer andere vrouwen vertellen over een moeilijke periode in hun leven. Zo vertelt Nina hoe ze na een beschadigende relatie helemaal opnieuw moest beginnen. Ze was haar baan en vriendenkring kwijtgeraakt en besloot vrijwilliger te worden bij ‘Dierenopvang Amsterdam’. Daar ging ze werken met bange en boze katten. Katten die door negatieve ervaringen het vertrouwen in mensen waren kwijtgeraakt. Met zeer veel geduld lukt het vrijwilligers als Nina dichterbij de katten te komen en hen uiteindelijk te aaien. De meeste dieren komen na een poosje uit hun schulp en worden weer dol op knuffels.

Nina vertelt in het boek hoe één poes wel heel intimiderend overkwam en naar iedereen bleef blazen en grommen. Collega’s kwamen liever niet bij haar in de buurt, maar Nina besloot anders. Ze richtte zich drie maanden lang, twee keer per week speciaal op deze poes, Delta. Nina’s grote overwinning kwam toen Delta op een dag op haar toeliep in de kennel. Vanaf die dag, groeide hun band en besloot Nina haar te adopteren. Eerst op proef omdat het toch wel spannend was, maar vanaf de eerste dag ging het goed en de twee zijn onafscheidelijke maatjes geworden.

Een boek vol katzwijm

Ik heb zelf zo’n tien pleegkittens gehad, waarvan enkele ziek bleken en aan de medicatie moesten. Het was een feest om ze te mogen verzorgen, het afscheid daarentegen verschrikkelijk. Naast de zwerfkittens maakte ik een profiel aan op de website Cat in a Flat, waar mensen een katten-oppas kunnen inhuren voor (twee)dagelijkse bezoeken, of om te blijven overnachten.

Er is veel vraag naar een oppas want ook katten-baasjes gaan op vakantie en ze willen hun schatjes in goede handen achterlaten. De website heeft weliswaar commerciële doeleinden, maar biedt een uitstekend platform om baasjes en oppassers bij elkaar te brengen en beoordelingen voor elkaar achter te laten. Ik heb met passen en meten manieren gevonden om katten om me heen te hebben. Ik zorg niet alleen voor hen, zij zorgen net zo goed voor mij.

Nieuwsgierig naar het boek van Lucy? Hier vind je alle informatie. Je kunt het boek In Katzwijm ook al bestellen via e-mail: inkatzwijm@gmail.com

Over dit Wereldwijf: Lucy Deutekom

Hi! Ik ben Lucy, kom uit Amsterdam en woon sinds 2015 in Dublin. Ik heb als reisleider in Engeland gewerkt en korte tijd in Spanje gewoond. Ik geef Nederlandse les aan expats en ben schrijfster van reis- en non-fictieboeken. In mijn vrije tijd speel ik badminton en wandel ik in de Wicklow Mountains. In mijn blogs voor Wereldwijven vertel ik over mijn leven in Ierland en mijn passie voor schrijven.