Vriendschappen over grenzen – “Natuurlijk! We komen!” Of niet…

Angele van Weert

Vroeger als kind hadden wij onze ome Jo. Hij was als pater werkzaam in de missie in Brazilië. Iedere maand moesten wij een stukje schrijven op een dun lichtblauw velletje wat dan per luchtpost verstuurd werd. En iedere maand kregen wij ook zo’n blauw envelopje terug met prachtige postzegels van ome Jo uit Brazilië. Een keer in de vijf jaar kwam hij naar Nederland. Als een tropische verassing in het koude kikkerlandje.

Het hele dorp kwam in actie, de plaatselijke harmonie trok uit om hem te begroeten in de eerste mis die hij gaf in de kerk, waar hij vertelde over zijn werk in de missie. En alle vrienden en familie namen de tijd om hem te begroeten als een koning en leuke dingen met hem te gaan doen. Wij als kind vonden het raar dat hij niet bruin was. Hij woonde toch immers in een warm land waar altijd de zon scheen ? Heel, heel ver weg.

Vriendschappen – Zo dichtbij en toch… ver weg!

Ondertussen is de wereld dichterbij gekomen. Zelfs voor een weekje strand vliegen mensen naar de Antillen of Bali. Maar toen wij emigreerden naar België merkte ik dat dat voor heel veel vrienden en familie wel heel ver weg was. Al was het maar één tot anderhalf uur rijden, het was een gedoe en je gaat niet zomaar even langs en wilt toch op zijn minst een nachtje blijven slapen. In de meeste gevallen een eenmalige actie, als ze het huis gezien hadden en de nieuwsgierigheid gevuld was het wel klaar. Dus wij waren degene die de auto stapte en het land doorreden om vrienden te zien en te spreken.

De opleving kwam toen we naar Zweden gingen. Daar wilde iedereen ineens wel een keer naartoe. Immers, Scandinavië stond nog op de bucketlist. Verloren vriendschappen werden weer vriendschappen . En zo werd het die eerste zomer erg druk. Wij nog volop met de verbouwing bezig en daarbij iedereen voorzien van drie maaltijden per dag plus fika’s en wijntjes met borrelplank. Eind van die zomer ben ik ook ingestort. Het was harder werken dan welke baan ook. En ik kwam er ook achter dat gastvrouw zijn voor langere tijd ook niet echt mijn ding was.

Fijn vakantieadresje

Ook kwamen er “even” mensen langs die ons volgden op instagram en daar zijn wel weer een paar leuke vriendschappen door ontstaan.

Ik denk zeker dat het meespeelt in welk land je woont. Of het aantrekkelijk is voor je vrienden om naartoe te gaan. En ook de prijs van de reis en bereikbaarheid spelen een rol. De mensen die komen, komen niet persé voor ons maar ook om iets van het land te zien. Dus ik pak het niet persoonlijk op als vrienden niet willen komen om wat voor reden dan ook.

En natuurlijk is het ook zo, dat je nieuwe mensen ontmoet daar waar je gaat wonen. En ook dat is erg leuk, je leert zo ook sneller de cultuur van een land kennen. En er wonen ook weer mensen die vanuit een ander land naar Zweden zijn gekomen. Je gaat bij elkaar op de koffie en praat. Die gesprekken zijn vaak heel intens en open. Je bent namelijk wie je op dat moment bent. Daardoor ontstaat er een soort puurheid, zonder “ja maar vroeger vond je nooit leuk om”, of “….. of altijd leuk om”. En dan moet je weer uitleggen waarom je het nu anders ervaart.

Over vriendschappen: Wees eerlijk, ook jij verandert!

Je blijft ook nooit je hele leven dezelfde persoon. Wij merken allebei dat we in Zweden heel dicht bij onszelf staan. En terug in Nederland toch weer vaak in de oude rol gaan. We zeggen ook wel vaak, we zitten in twee toneelstukken. In Zweden en in Nederland/België.

Mensen komen en mensen gaan, dat hoort bij het leven. Het zou ook te vol worden als je met iedereen bevriend zou blijven. Er zijn alleen een paar vrienden voor het leven ! Soms zie je ze jaren niet, en dan ga je weer verder waar je gebleven was. Dat zijn mooie vriendschappen.

Hey, ik ben Angèle van Weert. Ik ben natuurgeneeskundig therapeut, ontwikkelaar van biologische huidverzorgingsproducten, mama van 3 volwassen kinderen en oma van een kleindochter. Ik woon en werk in België, Nederland en Zweden. Voor de Wereldwijven blog ik over de verschillen tussen deze drie landen en het feit dat Europa in dat opzicht toch nog geen “één Europa” is. Meer weten over mijn werkzaamheden met YU Elements? Of neem een kijkje op mijn Instagram.