Schrijfsels uit Villa DoubleDot – Ontbijtverhaal van een internationale gast

Eén van de gezelligste momenten in Villa Doubledot is het ontbijt. Zowel voor mijn campergasten als mijn B&B-gasten stel ik mijn keuken open om een eigen ontbijt samen te stellen. Ik maak tijdens deze zoektocht naar de perfecte start van wéér een prachtige dag in het Apennijnen-gebergte, alle eiergerechten die bestaan.

Tijdens het roeren in de pannen, doen de gasten hun ontbijtverhaal en vertellen over hun leven, de reden van hun reis of vragen naar het waarom van mijn eigen levensreis naar dit topje van de berg.

Ontbijtverhaal van een intercultureel gezin

Zo ook op deze zondagochtend. Het sympathieke gezin van camper 1 kwam mijn keuken in voor het ontbijt. Vader had al snel zijn ei besteld en moeder bestelde voor haarzelf en voor haar kinderen. Ze sprak in een taal die ik niet herkende. Hun kinderen werden dus duidelijk tweetalig opgevoed. Peinzend flipte ik vader’s omelet om. Mijn moeder was Nederlands lerares waardoor we geen Limburgs dialect spraken. Mijn zusje en ik zijn dus niet ‘tweetalig’ opgevoed.

De moeder kwam naast me staan en vertelde over hun dagplanning. In plaats van één nacht, stonden ze al vier dagen geparkeerd. Ze voelden zich duidelijk thuis in Villa Doubledot en zowel de villa als ik omarmden dit fijne gezin. Ze vroeg me waar ik vandaan kwam en ik antwoordde dat ik geboren ben in Heerlen. Grauwe stad, maar wel mijn Nederlandse thuis. Uiteraard stelde ik de vraag terug, omdat ik haar in een andere taal hoorde praten met haar kinderen.

“Achterdochtig keek ze me aan en zei: “ik ben Israelisch”.”

Familie-leed

Ik keek op van mijn pannen en haar gezicht straalde verdriet en angst uit. Ik voelde haar pijn en pakte haar hand vast met de woorden: “Wat zul je het moeilijk hebben, hoe is het met je?” Ik haat oorlog. Het is vreselijk als mensen, hele bevolkingsgroepen geen enkele andere uitweg meer zien dan elkaar af te slachten, elkaar pijn te doen.

Deze moeder had haar ouders en broer in Israël wonen. Zij hebben niks te maken met deze afschuwelijle strijd. Sterker nog, de afkeer daartegen is immens. Haar jonge kinderen worden gepest op school. In Nederland… vanwege de afkomst van moeder. De muur die haar sociale leven in korte tijd had opgebouwd tussen haar en haar vriendinnen, deed pijn. Onrechtvaardig veel pijn.

Laten we alsjeblieft de mens beoordelen op persoonlijkheid en niet veroordelen op afkomst. Laten we verdraagzaam zijn. Hier zit overigens ook een wederkerigheid in. En hoe het afliep met deze gasten van camper 1? Er is een bijzondere vriendschap ontstaan en binnenkort maakt de moeder lekkere falafel voor me!

Illustratie artikel: Cristina Bini – Instagram @Cri_colors

De allereerste column van Eveline gemist? Je leest het hier terug. Volgende keer in Schrijfsels uit Villa Doubledot: ‘Hartstikke bang voor honden stapte ik de buitenplaats van de hondenfokker op….‘