Schrijfsels uit Villa DoubleDot – Jarig dus tijd voor een feest!

Wereldwijf Eveline heeft in de Italiaanse Apenijnen haar droom waargemaakt: een Bed & Breakfast waar gasten kunnen ontspannen en genieten van een uniek stukje Italië. Voor de Wereldwijven schrijft ze over het wel en wee van haar (gasten) leven in Villa Doubledot. Dit keer betreft het onderwerp haar eigen verjaardag.

Als een klein kind, zo blij ben ik elk jaar weer met mijn verjaardag. Niet vanwege mijn gezondheid, maar vanwege het feit dat ik weer een jaar méér aan levenservaring en geluk in the pocket mag stoppen. Deze keer twijfel ik echter over het land om dit feest te vieren.

Waar vier ik feest?

In Italië heb ik een familie en vriendengroep opgebouwd en in Nederland heb ik mijn familie en vriendengroep achtergelaten. Dus wat wordt het feestland: Italië of Nederland? Mijn bestie Inge wilt meteen komen, als ze hoort dat ik in Italië zal blijven. Mijn moeder, zus en oudste nichtje wilden de reis ook maken, net zoals vriendin Cindy. Normaal gesproken (lees: in Nederland) komt de verjaardagsvisite in de avond en vertrekt het weer na spijs, drank, gezang en kaars-uitblaas-acties. In dit geval gebeurde dat niet.

Mijn verjaardagsvisite bleef twee nachten slapen en dat was heel erg bijzonder. ’s Morgensvroeg blies ik een Nederlands kaarsje uit  en ‘s avonds laat… Je raadt het al… een Italiaans kaarsje! Mijn Italiaanse lievelingsfamilie was ook op het feest. Helaas was Cristina ziek, maar de rest zat aan een lange tafel in een van mijn favoriete restaurants, een berg verderop.

Overigens was de Nederlandse kant van mijn visite niet heel erg hongerig, want ’s middags waren we lekker gaan lunchen in het restaurant van Italiaanse vriendin Sheila, een halve berg verderop. Ondertussen ontving ik heel veel appjes, telefoontjes, mailtjes en facebookberichtjes die ik stuk voor stuk las.

Multiculturele gezelligheid

Terug naar de avond. Links van me zat overwegend Nederland en rechts zat overwegend Italië. Uiteraard zat mijn Nederlandse zoon naast zijn Italiaanse vriendin en zat zijn Italiaanse schoonbroer tegenover mijn Nederlandse moeder. Valentino heeft 5 maanden in Limburg gewoond en gewerkt. In die tijd heb ik hem een keer meegesleept naar mijn moeder. Zij zagen elkaar weer voor de eerste keer sinds die eerste ontmoeting.

We hebben heerlijk gegeten en als toetje werd onder luid (Italiaans) gezang een taart gebracht met een Italiaans kaarsje dat ik uiteraard moest uitblazen en ook in Italië moet je dan een wens doen tijdens het uitblazen. En dat deed ik! Nog nagenietend keek ik de tafel rond en bedacht me dat het niks uitmaakt waar je je verjaardag viert. Het gaat erom met wie je dat doet. Ik voel me gelukkig.

Illustratie artikel: Cristina Bini – Instagram @Cri_colors

De volgende keer in Schrijfsels uit Villa DoubleDot: mijn Italiaanse familie zorgt ervoor dat niet alleen ik me thuis voel, maar ook mijn gasten… En een column gemist? Geen nood: hier lees je ze allemaal terug.