Carole in Australië: “die Nederlandse speelgroep bleek zo waardevol!”

Mijn zoon Joerie, nu 22, is momenteel academie voetbalcoach bij Right to Dream in Ghana. Hoe hij daar terecht is gekomen zal ik zeker nog in een blog beschrijven, maar graag begin ik met onze eigen emigratie naar Melbourne, Australië. Inmiddels alweer bijna 20 jaar geleden.

Het landen in Australië destijds begon misschien pas echt toen Joerie, de oudste, naar een speelgroep ging. 

De impact van een speelgroep voor kind en… ouder!

Een zegen vond ik het: de Elwood Dutch playgroup in Melbourne (misschien goede tip: eenzelfde speelgroep is voortgezet in Port Melbourne). Het was een Nederlandse speelgroep waar Joerie naartoe ging en waar ze iedere week weer een ander speelthema voor de kindjes bedachten. 

“De speelgroep vond ik geweldig. De thema’s die zij bedachten, gebruikte ik gewoon als thema voor mijn leven. Dus thema strand? Dan zag je mij de hele week op het strand. Was het thema bos? Dan ging ik daarheen.”

Het gaf me focus om met mijn kind te integreren in een land ver weg van huis en ik leerde daardoor nieuwe mensen kennen. Deze mensen werden al snel een soort van familie. Een familie die ik nodig had voor het opgroeien van mijn kind, want ja dat kregen we al heel snel door. Een kind voed je niet op in je eentje, want als je geluk hebt doe je dat met een dorp om hem heenbouwen. En dat probeerde ik dus. 

Niet alleen lekker spelen, maar ook Nederlands blijven praten!

De speelgroep gaf me ook de mogelijkheid om de Nederlandse taal te blijven praten met Joerie en later ook Antonie. Het bleek een geweldige basis. Het Nederlands bleef zo niet alleen de taal waar we cultureel vandaan kwamen, maar werd ook soms onze ‘geheimtaal’. Weten waar je vandaan komt, blijkt belangrijk voor het vormen van je identiteit, en daar wilde ik natuurlijk graag aan mee werken. 

Dankzij de speelgroep merkte Joerie ook dat wij als gezinnetje niet de enigen waren die die Nederlandse taal spraken en dat er nog meer mensen waren net zoals hij (en wij ) in Australië. Zo vierden we met de Nederlandse community Sinterklaas, Carnaval, en gingen we naar de borrel. Inmiddels is hij alweer 22, spreekt behalve vloeiend Engels ook vloeiend Nederlands, en gaat af toe alleen naar Nederland. Overigens gingen we sowieso als gezin ook ieder anderhalf jaar naar Nederland om de kinderen te laten zien waar zij vandaan komen. 

Van een speelgroep naar zelfstandigheid

Het is leuk om te zien dat Joerie nu zelf eventjes tussen de bedrijven door van zijn drukke baan in Ghana naar Nederland gaat. Hij bezoekt zelfstandig familie en ook zijn vrienden van de Nederlandse les die weer terug zijn gegaan worden niet overgeslagen. Volwassen kinderen van zijn leeftijd voelen herkenning bij anderen die ook in het buitenland hebben gewoond en hebben natuurlijk iets gemeen. Leuk om te zien.

Aanvankelijk dacht ik zelf eigenlijk vooral belangrijk voor de taal, maar nu zie ik dat het veel verder rijkt: je krijgt een hechte groep die elkaar begrijpt omdat ze hetzelfde hebben meegemaakt. Ik zou het dus zo weer doen en hopelijk kan dat ooit ook als oma voor de kinderen van Joerie en Antonie one day.

Wil jij een speelgroep opzetten? Ik kan helpen!

Het concept van de (Nederlandse) speelgroep in Melbourne is, zo begrijp ik, niet een wereldwijd fenomeen is maar een typisch “commonwealth” ding. Ik kan het echter wel adviseren om dit in ieder ander land op te tuigen! Je bouwt namelijk als ouder en als kind een netwerk op. 

Lijkt het jou leuk om een Nederlandse speelgroep op te zetten en wil je tips? Neem dan contact met mij op via editor@dutchcourier.com.