Een leven lang leren

Het is december 2022 als ik voor de laatste keer de deur van mijn eigen kantoor dichttrek. In de weken daarvoor heb ik stukje bij beetje afscheid genomen. Een heerlijk diner met het managementteam waar ik deel van uitmaakte – wat konden we lachen, en wat voelde het als familie – en met mijn geweldige (HR-)team. Lovende en warme woorden, tranen, persoonlijke cadeautjes en herinneringen. Ik heb 25 jaar genoten, geleerd en succesvol carrière gemaakt in het dynamische HR-vak, waarvan de laatste 14 jaar bij hetzelfde bedrijf.

Misschien stopt hier mijn HR-carrière, bedacht ik me toen ik de deur sloot. En misschien ook niet. Hoe dan ook, het is goed zo.

De expat-partner: Wat ga ík doen?

Leven is het meervoud van lef. Ik sloot niet alleen de deur van mijn carrière, voorlopig in ieder geval, maar ook die van ons huis in de Betuwe. Op naar Singapore. Met mijn man, zonder onze drie kinderen.

Spannend, eng en uitdagend! Ik was er op alle fronten aan toe. Vooraf had ik mezelf de eerste drie maanden als sabbatical opgelegd. Een periode waarin ik mezelf verbood om de vraag te stellen, laat staan te beantwoorden: wat ga IK doen? Dat klinkt fantastisch, en dat is het ook. Echt. Maar het is niet per se makkelijk. Het voelde alsof ik ineens stilstond op de snelweg, terwijl de rest met 130 km per uur om me heen raasde. Die hoogste versnelling en snelheid kende ik maar al te goed. Maar stilstaan in neutraal op de snelweg? Dat is doodeng. Pas aan het einde van die drie maanden lukte het me enigszins om los te laten en de snelweg te laten voor wat hij was. Er kwam meer rust en vertrouwen, en ik gunde mezelf een verlenging van die sabbatical tot nader order. Het ‘moeten’ werd ‘kunnen’. Wat een luxe!

Op ontdekking naar mijzelf…

De eerste maanden in Singapore heb ik mijn zeeën van tijd en de creativiteit die daarmee loskwam, gebruikt om te schrijven. Ik heb mijn website SingaporeandMe gebouwd en mede-expats geïnterviewd. Ik ontdekte Singapore en begon zelfs een beetje te aquarellen. Dat laatste blijkt echter niet tot mijn verborgen talenten te behoren. Toch vind ik het heerlijk om te creëren.

In die periode heb ik ook ervaren dat ik mezelf zelfs in het paradijs behoorlijk in de weg kan zitten. En ik sta daarin niet alleen. Het feit dat je in Singapore als partner van een expat een formele verblijfsstatus hebt van Dependant (dat staat letterlijk op je Singapore ID-kaart) maakt het nog lastiger. Een status waarmee werken in Singapore vrijwel onmogelijk is.

En dan valt, als puzzelstukjes, alles ineens op z’n plaats. Een expat-journey vertoont veel overeenkomsten met een employee-journey. De expat die voor een baan naar Singapore komt, wordt door zijn werkgever op allerlei fronten ondersteund. Door het werk ontstaat er direct structuur, een sociale kring en een ritme. Voor de partner van de expat is er vaak niets geregeld. Sommigen verliezen zich in de eindeloze zoektocht naar een baan, wat in Singapore nagenoeg onmogelijk is. Anderen richten zich vooral op het gezin, maar missen een eigen doel. Een verhaal dat verder reikt dan: “Ik ben hier omdat mijn man hier een baan heeft.” Zonder structuur, sociale kring, ritme en een eigen ‘purpose’ is het landingsproces vaak taai en eenzaam. En dat is eeuwig zonde.

Expat-partner? Nieuwe kansen en mogelijkheden!

Dat kan anders, besloot ik. Want juist deze periode, deze nieuwe fase, en ook Singapore bieden zoveel kansen en mogelijkheden. En het is zoveel makkelijker en leuker als je dat samen met een klein groepje mensen, die in hetzelfde schuitje zitten, ontdekt. Ik zie een programma voor me dat expatpartners een vliegende start geeft in het zich thuis voelen in Singapore en het creëren van hun eigen verhaal, zodat ook zij het maximale uit hun Singapore-avontuur kunnen halen.

Ik werk mijn idee uit en pitch het bij verschillende mensen. De reacties zijn zonder uitzondering positief. Herkenning alom, mede omdat iedereen wel mensen kent – of een partner heeft – die zoekende is in deze fase en zelfs overweegt het Singapore-avontuur op te geven om die reden. Het bruist en borrelt. Hoe vaker ik het idee deel, hoe meer inspiratie ik krijg en hoe scherper mijn visie en plan voor het programma worden.

Creëer je eigen verhaal

Ik vraag twee slimme dames om met me mee te denken. Op 22 augustus 2023 zitten we voor het eerst samen en ik pluk direct de vruchten van het sparren! ‘Niet eindeloos blijven uitwerken, gewoon nu een trial plannen en het programma uitproberen,’ zegt slimme dame #2! Super spannend, eng en uitdagend. Lef is het enkelvoud van leven, dus: ‘Laten we dat doen’ is mijn reactie.

Een maand later hebben slimme dame #1 en ik een gave trial georganiseerd. Met vijf enthousiaste en betrokken deelnemers testen we ons programma uit. We testen het programma in vijf dagen, verspreid over drie weken. We gaan op pad met lokale storytellers, organiseren Singaporese workshops als QiGong en kalligraferen, en gedurende de weken begeleid ik de deelnemers met inspirerende oefeningen. Een stappenplan waarmee ze steeds een beetje verder komen in het creëren van hun eigen verhaal: wie ben ik, waar sta ik voor, wat wil ik uit dit avontuur halen en hoe kan en ga ik dat doen? De deelnemers zijn positief, en we kunnen een vinkje zetten achter alle doelstellingen van ons programma. Gaaf!

Programma voor de expat-partner

Fast forward. We zijn een dik jaar verder. Slimme dame #1 en ik (slimme dame #2 vertrok helaas onverwacht snel uit Singapore), hebben het programma getest, aangescherpt en uitgebreid met losse sessies en individuele begeleiding. We zaaien, zaaien, en beginnen langzaam te oogsten.

Voor het maandprogramma richten we ons nu vooral op bedrijven die veel internationals aantrekken, om hen te stimuleren dit programma in hun arbeidsvoorwaarden op te nemen. De eerste (Nederlandse) werkgever in Singapore is inmiddels aan boord en heeft deelname voor de partners van hun werknemers bekostigd. Zij begrijpen als geen ander dat de expatperiode alleen slaagt als ook het thuisfront zich thuis voelt in Singapore en een eigen reden heeft om hier te willen blijven. Voor de losse events bereiken we een grotere groep gegadigden, wat het extra leuk en gevarieerd maakt. 

Een leven lang leren — die term heb ik vaak gebruikt in mijn jaren als HR-director. Practice what you preach, en dat heb ik zonder spijt kunnen doen. Ik ben dankbaar dat ik de kans heb gekregen en gegrepen om een andere afslag te nemen. Hoe ongemakkelijk die stilstand en de verandering van omgeving soms ook voelde, ik heb de afgelopen tijd enorm veel geleerd. Of ik ooit weer de snelweg op ga? De tijd zal het leren. Hoe dan ook, het is goed zo.

Wijze lessen uit de expat-rugzak van Maaike:

• Angst smelt door te doen
• Beginnen is winnen. Die website komt later wel
• Mensen helpen je graag, schroom niet om hulp te vragen
• Van proberen kun je leren (het mantra van de kleuterjuf van onze kinderen komt ook hier van pas)
• Sparren is leuk, feedback waardevol
• Ongevraagd advies neem ik alleen aan van iemand die relevant succesvol is of tot mijn potentiële klantengroep behoort (voor de rest pas ik het zogenaamde ‘natte-eend’ principe toe 😉)
• Je verhaal eindeloos herhalen helpt om het scherper te stellen
• Doe waar je goed in bent en waar je hart sneller van gaat kloppen, en nog belangrijker: laat vooral achterwege wat daarbuiten valt
• Denk groot, begin klein
• Er is zoveel te vinden en te gebruiken op het World Wide Web! Lang leve Canva, InShot en ChatGTP!
• Ondernemen vraagt om zoveel meer vaardigheden (in mijn geval: commerciële vaardigheden, marketing, websitebouw) dan de vaardigheden die je denkt in te zetten als core business voor je onderneming
• En tot slot, een lange adem. Die heb je echt nodig.

Meer verhalen uit Singapore lezen? Hier lees je de blogs van andere (oud)wereldwijven!