Bhing is trots op haar job als domestic worker

Karien van Ditzhuijzen

Robina Navato, of Bhing zoals haar vriendinnen haar noemen, is één van de 26 vrouwen wiens verhaal verschenen is in de bundel ‘Our Homes, Our Stories’ waar ik eerder over schreef op deze site. Bhing werkt al 22 jaar als domestic worker in Singapore, en haar verhaal ‘I love my job’ laat zien dat het leven als inwonende huishoudelijk hulp niet enkel kommer en kwel hoeft te zijn. Met de juiste werkgever is het voor sommigen een droombaan.

Toch maken Bhing’s ervaringen ook duidelijk dat een leven in het buitenland, ver van je eigen gezin en inwonend bij dat van een ander, zelden makkelijk is. Je bent immers volledig afhankelijk van de grillen van je werkgever. En van werkgevers die hun hulp minder goed behandelen, ook daar weet Bhing alles van. Niet alleen uit eigen ervaring, maar ook omdat ze al jaren op zondag als vrijwilliger werkt bij de helpdesk van HOME, een lokale NGO die domestic workers in nood bijstaat.

Daarnaast geeft ze regelmatig lezingen en bezoekt ze scholen om te vertellen over mensenrechten, en specifiek de situatie van arbeidsmigranten in Singapore. Ik leerde Bhing kennen via mijn eigen werk voor HOME, en raakte meteen onder de indruk van haar passie en inzet, en de tijd die ze ondanks haar eigen zware baan geeft aan anderen die het minder goed getroffen hebben. Kortom, Bhing is een inspirerende vrouw, een echt wereldwijf.  Ik interviewde haar over haar bijdrage aan het boek ‘Our Homes, Our Stories’ en haar werk voor HOME.

Hoe vond je het dat jouw verhaal gekozen werd om in dit boek te verschijnen?

Het was voor mij echt een droom die uitkwam. Dit project heeft me geïnspireerd om me nog meer in te zetten voor de rechten van migrant domestic workers in Singapore. In de 22 jaar dat ik hier werk, heb ik heel veel ervaring opgedaan bij verschillende werkgevers, en ik deel die graag met anderen.  Ik hoop dat het ze kan helpen om te gaan met hun eigen problemen op hun werk. Het werk van een full-time huishoudelijke hulp is niet zo makkelijk als sommige mensen denken. Je runt soms het hele huishouden en werkgevers kunnen erg veeleisend zijn. Maar ik houd het al 22 jaar vol. Omdat ik van mijn werk houd.

Wat bijzonder is aan jouw verhaal ‘I love my job’ is dat je de verschillende kanten van het werk als huishoudelijke hulp laat zien, goed zowel als slecht. Het is erg gebalanceerd. Was het moeilijk om zo open te zijn over je eigen leven?

Ik houd erg van schrijven, ik schrijf ook poëzie. Ik schrijf graag over mijn gevoelens. Meestal schrijf ik als ik verdrietig ben. Mijn eigen levensverhaal optekenen was heel anders. Het was leuk en spannend om te doen, maar nooit makkelijk. Als ik terugdacht aan mijn oude werkgevers, waarmee ik een goede band had, dan miste ik ze. En als ik terugdacht aan moeilijke ervaringen, dan voelde ik de stress weer. Als domestic worker weet je nooit wat voor werkgever je zult krijgen. En omdat je bij het gezin inwoont, heeft een werkgever erg veel impact op je leven.  Terugdenkend aan mijn eerste jaar in Singapore werd ik sentimenteel. Ik wist toen helemaal niets. Ik zei ja tegen alles wat mijn werkgever zei. Omdat ik toen geen idee had wat mijn rechten waren, of waar ik om hulp kon vragen.

En nu, 20 jaar later, geef je zelf hulp en advies aan collega’s? Kun je daar wat meer over vertellen?

Ik werk elke zondag bij de HOME helpdesk als vrijwilliger. Ook krijg ik gedurende de week vaak telefoontjes of berichtjes met vragen van vrouwen die problemen hebben met hun werkgever. Mijn werk bij de helpdesk heeft me bescheidenheid geleerd, en het luisteren naar andermans problemen heeft me laten inzien wat een geluk ik heb gehad.

Wat doe je verder nog als vrijwilliger?

Ik heb zoveel bijzondere dingen meegemaakt bij HOME. Toen ik net begonnen was stuurden ze me naar Thailand voor een conferentie van de Verenigde Naties over niet gedocumenteerde arbeidsmigranten. Ik heb daar een presentatie gegeven.  Ik vertegenwoordig ook vaak HOME tijdens panel discussies, en bezoek scholen en geef lezingen.

Dat is indrukwekkend allemaal! Hoe maak je hier tijd voor naast je eigen werk? Werken huishoudelijke hulpen niet ontzettend lange uren?

Gelukkig heb ik de laatste jaren altijd werkgevers gehad die me steunden in mijn werk voor HOME. Daarnaast geef ik graag mijn vrije tijd. Het helpen van andere domestic workers is mijn levensdoel, mijn droom. Elk platform waar ik een advocate voor hun rechten kan zijn, is belangrijk voor mij. Het kost soms tijd om presentaties voor te bereiden, maar dat vind ik niet erg. Het gaat niet om mij.

Terug naar het boek, wat betekent het voor jou?

Ik heb zoveel geleerd van werken aan dit boek. Niet alleen het schrijven van mijn verhaal, maar ook het verkopen en promoten ervan. Het heeft me laten inzien dat we mensen kunnen helpen als we de moed hebben om onze mond open te doen, om onze verhalen te delen. En dat je niet moet stoppen met dromen op het moment dat je een domestic worker wordt. Er is altijd hoop! Er zijn zoveel dingen die je hier kunt doen om betekenis aan je leven te geven. Veel mensen denken dat we ongeschoold en niet gedreven zijn, zonder ambities. Maar projecten als deze bewijzen het tegendeel. We worden gemotiveerd door de mensen die in ons geloven, die ons rechtvaardig behandelen en ons een kans geven.

Wie hoop je dat het boek zal lezen?

Ik hoop dat zowel domestic workers als werkgevers het zullen lezen. Onze verhalen zijn rauw en echt. We hebben allemaal een ander verhaal te vertellen waar verschillende mensen zich in zullen herkennen. Andere hulpen kunnen van onze verhalen leren.

En eigenlijk zouden alle werkgevers het moeten lezen. Het lezen van onze verhalen zal ervoor zorgen dat ze ons beter begrijpen; het is een echte eyeopener.

Wat vond je eigen werkgever van het boek?

Mijn huidige werkgever was heel blij voor me, en vond het super spannend. Ze zei dat ze erg trots op me was. Ze heeft het boek gekocht en was ook op onze launch party.

Wat is de belangrijkste boodschap die je wilt overbrengen met je verhaal?

Mijn belangrijkste boodschap is dat je van je werk moet houden. Ik ben er trots op dat ik een domestic worker ben. Als je eer schept in je werk, dan helpt dat om een goede band met je werkgever op te bouwen. We moeten het werkgevers niet toestaan dat ze ons plezier in ons werk afnemen; met dit werk verdienen we onze boterham. Maar we moeten ook onze rechten kennen, en weten wat we moeten doen als onze werkgever ons slecht behandeld. Daarom moeten we de moed hebben voor onszelf op te komen. En nooit vergeten dat er altijd hoop is!   


Als je Bhings hele verhaal wilt lezen, kijk dan hier hoe je een exemplaar van het boek kunt bemachtigen.

Selamat pagi, ik ben Karien, geboren en getogen expat. Ik ben schrijfster, en mijn laatste roman "The Black and White House" speelt zich af in ons koloniale huis in Singapore. Voor de Wereldwijven schrijf ik over Zuid Oost Azië, met name Maleisië, Singapore en Indonesië - drie landen waar ik niet alleen heb gewoond, maar ook mijn hart aan heb verpand.