Aletta uit Israël: ‘Ik zou de Chanel worden onder de pottenbaksters.’

Aletta Fris
door gepubliceerd op 28 april 2021Tags: , , ,

Mijn partner had mij al gewaarschuwd dat er wellicht binnenkort geen werk meer is voor mij. Hij is een nieuws-junkie en had dus al in november gelezen dat er een vreemde ziekte was uitgebroken in China die zich snel verspreidde...

Snel lieten we aan een paar collega’s van mij weten dat we zwanger waren, dat zou mij namelijk beschermen. De wet in Israël is zo streng met betrekking tot zwangere dames dat ik de laatste zou zijn die de laan uit gestuurd zou worden, nou ja ik en die andere zwangere natuurlijk. Toch kwam die dag, 12 maart, we werden allemaal de tuin ingeroepen omdat de baas een mededeling had. We sloten de deuren voor drie maanden. Alle grote groepen toeristen hadden al afgezegd. Pure paniekzaaierij vonden wij het op dat moment. 

Ambitie
Foto’s: Aletta Fris

Nieuwe plannen

Dat ‘sluiten’ gold blijkbaar alleen voor mijn collega’s. Toen ik gedag zei tegen een van mijn leidinggevende deelde hij mij nog even even mee dat er na die drie maanden geen werk meer voor mij zou zijn. Mijn partner was natuurlijk over de rooie, dit konden ze niet maken! Maar ja, het was een unieke situatie en nu mocht het wel.

Ondanks het vervelende nieuws wist ik meteen wat ik ging doen! Er borrelde bij mij al lange tijd veel energie om mijn bedrijfje een schop onder de kont te geven. Na het weekend ben ik meteen naar de keramiekwinkel gegaan. Ik gaf niet normaal veel geld uit aan materialen maar ik ging met een zeer tevreden gevoel naar huis. 

Ambitie

En een jaartje ouder

De dag erna was mijn verjaardag. Wat eigenlijk uitgebreid gevierd had moeten worden op mijn werk werd twee schrale cadeautjes thuis, het was de eerste dag van de lockdown in Israel. 

Mijn man had een mini cactus kunnen vinden en 2 cakejes, gevuld met drank! Niet echt een verwendag maar ik had goede moed. Dit werden mijn drie maanden, niemand die dat mij kon afnemen, voor mij kon bepalen of ik werk heb of niet, wanneer ik mijn kind van de opvang mag halen, mijn uurloon bepaald of bepaald hoe laat ik ‘s ochtends moet opstaan. Ik was er na drie maanden werken toch achter gekomen dat voor een baas werken niet mijn ding is.

Voor velen was deze tijd een tijd van gevangenschap, voor mij waren deze drie maanden de beste drie maanden uit mijn leven. Mijn partner en ik hadden de tijd eerlijk verdeeld, hij volgde de universiteit op zoom en de uren eromheen waren voor mijn werk. De rest van de tijd brachten wij door met onze tweejarige dochter, die nu ook weer thuis zat. Elke dag wandelden we minimaal een uur met haar buiten, weliswaar niet verder dan honderd meter van huis was de regel. Dit werd vrij streng gecontroleerd en de speeltuinen waren gesloten. Bovendien waren wij vrij angstig voor corona vanwege mijn zwangerschap. Onze dochter Amelia mocht dus niets aanraken. Gewoon lopen, lopen, lopen. 

Het roer om

Aan mijn bureautje midden in de woonkamer kostte het mij een maand om mijn materiaal te vervormen tot mijn eerste producten. Ik heb geen draaitafel of oven thuis dus ging ik stiekem 2 wijken verderop mijn klei afbakken. Na de producten thuis weer geglazuurd te hebben en weer stiekem heen en weer te rijden was mijn eerst batch officieel! Trots als een pauw heb ik een Etsy webshop aangemaakt en drie dagen gebouwd aan een eigen website, de wereld lag aan mijn voeten! En ja hoor, in maand twee mijn eerste verkoop! Vlinders in mijn buik! Eindelijk een baan waar ik voldoening uit haal.

Ik verwachtte niet dat het storm ging lopen. Velen raakten nu hun baan kwijt dus er zou minder gespendeerd worden aan mooi servies. In een opwelling heb ik een paar stempels gedrukt in klei en als een grappig kettinkje afgebakken. Ik had deze kettinkjes nog niet op internet staan of ze waren al verkocht. Bingo! Dit was mijn nieuwe droom en doel. Ik zou de Chanel worden onder de pottenbaksters, de feminist die haar droom waarmaakt, de powervrouw die tegelijk een gezin groot brengt. 

Easier said than done, maar toch, elke stap is er eentje vooruit!

LEES HIER WAT ER AAN DIT VERHAAL VOORAF GING.

Over dit Wereldwijf: Aletta Fris - Israël

Aletta Fris - Israël
Hallo! Ik ben Aletta, 27 jaar, mama van twee lieve dochters en eigenaar van AlettaDesign, mijn mini-business waar ik keramiek en macramé maak. Ik woon sinds drie jaar met man en kinderen in Jeruzalem, dichtbij zijn familie maar ver weg van de mijne.