Land in de kijker! Wijze lessen van de Spanjaarden

Marianne Plug - profielfoto WP

In deze serie zetten we de thuisbestemmingen van onze wereldwijven in het zonnetje en vragen we hen om hun land samen te vatten in (bijna) vijf steekwoorden. Deze week pakte wereldwijf Marianne het net een beetje anders. Niet precies in vijf steekwoorden, maar wel heel ‘wijze’ lessen uit Spanje! 

Om 7.00 uur werd ik langzaam wakker van het knallen van vuurwerk. Soms denk ik dat we in oorlogsgebied wonen maar nee, de Spanjaarden zijn gek op feestdagen omdat ze dan vuurwerk kunnen afsteken. Niet mooi siervuurwerk, het gaat alleen om de knal. Hoe harder, hoe beter. Niet veel later volgde er een fanfare door de straten. Een aantal vrouwen liep in prachtige jurken en enorm hoge hakken richting de kerk tegenover ons huis. De Spanjaarden houden wel van een feestje, Maria én de loterij. 

Neem maar aan van de Spanjaarden: tolereren kun je leren! 

Ik denk weleens dat, als ze weer voorbij komen met hun trommels en trompetten, er in Nederland allang melding was gedaan van geluidsoverlast. De Spanjaarden tolereren heel wat meer van elkaar. Kinderen schrikken niet zo van het harde vuurwerk. Ze staan gewoon op straat wanneer er weer een touw met vuurwerk door de straat gespannen als een domino effect afgaat. Het hoort erbij. Zelfs om 7.00 uur ’s ochtends. 

Daar recht tegenover staat het korte lontje van de Spanjaarden. Net als het vuurwerk kan je regelmatig iemand flink uit zijn slof horen schieten. Ze geven elkaar soms de wind van voren, praten sneller dan snel en met grote gebaren maken ze een hele scène op straat. Als de Spanjaard losgaat, gaat hij ook goed los. Misschien is dat de wijsheid van de Spanjaarden: emoties zijn de kruiden van het leven. Ze worden gevoeld, geuit en daardoor wordt er ten volle geleefd. 

Niet zo perfect a.u.b. 

Om 10.00 uur een wijntje op het terras doen, daar is helemaal niks geks aan. Spanjaarden ontbijten, lunchen en dineren regelmatig buitenshuis en de alcohol vloeit rijkelijk. Eten is belangrijk. Kinderen worden verwend met snoepjes. Een paar kilootjes meer of minder is hier helemaal niet zo erg. Meisjes van een jaar of acht zie ik regelmatig met twee staartjes of in de raarste Disney shirtjes rondlopen. Of de buurvrouw, die luidkeels zingend in haar roze badjas, de stoep voor haar huis dweilt. Het hoeft allemaal niet zo perfect. 

Spanjaarden zijn één grote familie

Regelmatig wordt mijn dochter door een wildvreemde in haar wangetjes geknepen. Vooral de ouderen stoppen even om een praatje te maken met haar, draaien zich om om te zeggen hoe knap ze is en halen even hun handen door haar haren. Ze reageert er verlegen maar rustig op. Mensen zijn hier wat mij betreft socialer en zoals ik al eerder zei, ze tolereren meer van elkaar.

Ik wordt regelmatig aangesproken dat ik mijn dochter te koud kleed. Mijn Nederlandse gedachten zeggen “waar bemoei jij je mee?!” maar de Spanjaarden zijn zorgzaam naar elkaar in mijn ogen. Het heeft iets gemoedelijks om ook als buitenlander een soort van opa’s en oma’s hier te hebben die geïnteresseerd in je zijn en genieten van jouw kind. 

Spanjaarden geloven in God en… het lot

De obsessie met de loterij: die snap ik echt niet. Hoe groot is de kans dat je iets wint? Heul heul heul klein volgens mij. Op de hoek van onze straat staat elke dag een mevrouw loten te verkopen. En het is er altijd druk. Terwijl de kerk tegenover ons huis ook elke dag van de week een dienst verzorgt. Hoe gaan die twee samen?! Het doet me denken aan een fragment uit een film waarin wordt verteld over een man die elke dag naar de kerk gaat en tot God bidt of hij alsjeblieft de loterij mag winnen. Uiteindelijk antwoordt God hem met “koop alsjeblieft een lot”. De combinatie van vertrouwen op iets hogers maar ook eigen initiatief nemen: misschien is dat wel de perfecte combinatie volgens de Spanjaard om rijk en gelukkig te worden. 

De Spanjaarden… wat mij betreft vriendelijke maar soms ook nog hele vreemde mensen. Ik hoop ze de komende tijd steeds beter te leren kennen. En wie weet neem ik in de toekomst zelf ook wel een aantal van die rare trekjes over! 

Over dit Wereldwijf: Marianne - Spanje

Hola, ik ben Marianne! Vanaf mijn 18de heb ik door allerlei landen gereisd om deze prachtige wereld te ontdekken. Nu ben ik neergestreken op Spaanse grond met mijn Ghanese man en onze vrolijke dochter. Als voormalig jeugdzorgmedewerker heb ik een grote interesse in alles wat de mens doet, denkt en voelt. En mijn grote-mensen-droom is schrijver te worden. Ik neem jullie hier mee in mijn avonturen! Enjoy!