Maandthema februari – Happy & Healthy

Na onze Frisse Start in januari is het alweer tijd voor een nieuw maandthema: Happy & Healthy! Nou ja ‘nieuw’? Niet helemaal want gezondheid is een thema waar we niet omheen kunnen en jaarlijks wel een maand lang onze aandacht krijgt. Het is natuurlijk een heel breed thema waarin nieuwe inzichten en ontwikkelingen elkaar opvolgen.

De centrale vraag is: Hoe blijven we Happy & Healthy in Nederland en daarbuiten?

Happy & Healthy : Balans in het buitenland

Geluk. Balans. Zomaar twee woorden die we vaak teruglezen in de wellness-rubrieken van menig tijdschrift. Maar wat betekent het eigenlijk? Heeft geluk eenzelfde betekenis in Nederland als in het buitenland? Wikipedia definieert het ‘als een mentale of emotionele staat van welzijn gekenmerkt door aangename emoties’. De Dikke van Dale nuanceert geluk als 1) ‘een gunstige loop van omstandigheden, is voorspoed’ en/of 2) ‘een aangenaam gevoel van iemand die zich verheugt’. 

Wetenschappers zijn het er over eens dat er niet één maar meerdere soorten geluk mogelijk zijn. Jij en ik bijvoorbeeld geven aan geluk allebei weer een eigen betekenis. Geluk kan zelfs omgezet worden naar een eenvoudige ‘rekensom’:

tevredenheid + positieve emoties – negatieve emoties = geluksniveau.

Hoe hoger je scoort aan de plus kant, hoe gelukkiger je bent. Of anders gesteld: van positieve gevoelens wil je juist meer hebben en van negatieve juist minder. Logisch toch? Deze maand gaan wij het geluk achterna en op zoek naar de betekenis ervan over de grenzen heen. Is die beleving zo heel anders in het buitenland?

Happy & Healthy! Maar hoe goed is laatste geregeld?

We klagen er wel vaak over maar eerlijk: de gezondheidszorg in Nederland is hartstikke goed geregeld. Vette rekeningen zie je niet of nauwelijks en de kwaliteit en kennis van zorg is hoog. OK, Nederland scoort net niet in de top tien (volgens de wereldwijde ‘gezondheids’-meter staan we op de elfde plek) en onze buren België (10), Duitsland (7) en Denemarken (4) doen het beter, maar dat maakt de zorg in Nederland niet slecht. We denken dat de meeste Nederlandsers die naar het buitenland emigreren dit zullen beamen.

Wat ons brengt op de volgende prangende vraag: hoe doen en regelen zij hun zorg? Want, hoe gezond je ook bent, ook zij komen op een gegeven moment wel in aanraking met de lokale gezondheidszorg. Het begint meestal met de huisarts, maar denk ook aan je regelmatige controle bij de tandarts. Of de oogarts. Hoe doe je dat als Nederlandse in een ander land? Vertrouw je volledig op de lokale gezondheidszorg en zo ja, hoe regel je die zorg dan? Ook financieel.

Natuurlijk kijken we ook naar vrouwengezondheid wereldwijd. Welke zorg is beschikbaar voor vrouwen elders in de wereld? Heel kort gezegd: welke zorg is er voor meisjes en vrouwen van menstruatie tot menopauze. En dat brengt ons op een ander onderwerp dat deze maand centraal staat:

Zero Tolerance Day!

Vrouwelijke Genitale Verminking, kortweg VGV en misschien beter bekend als vrouwen- en meisjesbesnijdenis krijgt de hele maand februari onze aandacht. Onze eerste berichten heb je waarschijnlijk al gelezen naar aanleiding van Zero Tolerance Day. Ieder jaar is er op 6 februari wereldwijd speciale aandacht voor VGV vanuit verschillende organisaties. En ook de Wereldwijven doen mee omdat we het zo belangrijk vinden hierover juiste informatie te geven.

Om inzicht te geven in de laatste ontwikkelingen. Om verhalen te delen en andere vrouwen een hart onder de riem te steken en vooral hoop te geven. En hardnekkige mythen de kop in te drukken omdat deze vooral vrouwen en meisjes schaden. Letterlijk en figuurlijk. Want vrouwen- en meisjesbesnijdenis is een schending van hun meest fundamentele rechten en kan grote gevolgen hebben. In onze blogs zullen we beide begrippen, VGV en meisjesbesnijdenis, hanteren maar hieronder leggen we graag uit wat het verschil in beide termen eigenlijk inhoudt.

• VGV, Vrouwelijke Genitale Verminking – het begrip, een vertaling van het Engelse Female Genital Mutilation, komt voort uit de internationale gezondheidszorg waar meerdere landen en organisaties bij betrokken zijn. Het is zeer bewust gekozen omdat het feitelijk de ingrijpende consequenties benoemd voor vrouwen- en meisjes: de verwijdering van delen van de vulva. De WHO beschrijft vier typen van VGV, waarbij infibulatie de meest extreme vorm is. Bij infibulatie wordt de vaginale opening vernauwd door het wegsnijden en aan elkaar naaien van de kleine en/of grote schaamlippen, met of zonder verwijdering van het zichtbare deel van de clitoris. Vrouwen kunnen niet normaal plassen of menstrueren.

• Vrouwen- en meisjesbesnijdenis – dit begrip is veel vager, ‘wolliger’ en in de meeste landen waar het een gebruik is, is het een culturele praktijk (en doorgegeven van generatie op generatie) met de gedachte dat een besneden vrouw een goede vrouw is. Ouders besnijden hun dochters vanuit de overtuiging dat het goed is voor haar. Het begrip Vrouwelijke Genitale Verminking, staat daar haaks op. Hoewel het internationaal nodig is om de eerste terminologie te hanteren, is het voor veel besneden vrouwen een psychologische klap: immers ‘verminkt’ staat haaks op een ‘goede’ vrouw zijn.

Deze maand zullen dus zowel pittige als optimistische artikelen over geluk, (vrouwen)gezondheid en Vrouwelijke Genitale Verminking in het bijzonder elkaar afwisselen en onze redactie hoopt er de juiste balans in te maken. We hopen dat jij misschien iets nieuws leest, opsteekt of er zelfs je voordeel mee kan doen.