Return to Self: on the road!

Myrte Scheffer
door gepubliceerd op 4 maart 2022Tags: , , , ,

De komende weken neemt Myrte je mee in haar bijzondere verhaal, waarover ze ook een boek schrijft, Return to Self. Hoe één telefoontje je leven compleet overhoop kan halen en alles in een nieuw perspectief plaatst. In een serie columns schrijft ze eerlijk over verlies, verdriet, groei, zelfontwikkeling, ontdekkingstochten en uiteindelijk over terugkeren naar wie ze écht is. Haar verhaal heeft raakvlakken met het verhaal van ons allemaal: een leven creëren zoals jij dat wilt.

Wat eraan vooraf ging: op 21 november 2017 wordt Myrte wakker en verneemt ze dat haar meervoudig gehandicapte zusje met een hersenstam infarct in het ziekenhuis ligt. Als ze overlijdt valt Myrte in een diep gat. Ze krabbelt op en verwelkomt twee jaar later een getraumatiseerde tienermeid in huis. Er breekt, zowel figuurlijk als letterlijk, een tijd van verrijking met haar puberende huisgenoot aan. Wat later raakt Myrte zwanger, een bijzonder moment. Tot alle bodem bruusk onder haar voeten wordt weggeslagen. Ze gooit het roer om en vertrekt want professioneel weet ze zeker: ‘Londen is calling’…

Return to Self
Foto’s: Myrte Scheffer

Mijn vi(v)a Espagne begint

Gran Canaria, stond nooit op mijn bucketlist, maar ik vloog er in februari 2021 heen omdat in Covid-tijd het letterlijk de enige plek bleek waar ik een vlucht voor kon boeken. Ik liet koud eenzaam Londen achter me hoewel ik, heel eerlijk, de eerste week op Gran Canaria geen idee had wat ik moest doen of waar ik moest beginnen. Totdat ik tijdens mijn dagelijkse 7-kilometer lange wandeling een groot containerschip de haven uit zag varen. Opeens bedacht ik, “wat als al mijn ‘issues’ een container waren, hoe zou mijn schip er dan uitzien?”

Deze mooie metafoor tekende ik uit en bedacht: ” hoe meer containers, hoe zwaarder toch?” Ik besloot dat ik aan één container tegelijk zou werken en ze zo één voor één zou optillen totdat ik me weer lichter voelde. Ik had de sterke behoefte om hier midden in de natuur, met name bergen, aan te werken en zo belandde ik op het prachtige La Gomera. 

Hoge bergen met diepe dalen

Vier weken heb ik in de bergen van La Gomera gewoond. Omringd door niets anders dan de natuur, vogels, prachtige oceaan, een paar verdwaalde geiten en nog meer natuur. Wat een ongelooflijk eiland! De rustige omgeving gecombineerd met de eenvoudige manier van leven, maakte voor mij iets belangrijks mogelijk. Mijn eigen reis terug naar binnen.

Begrijp me niet verkeerd, want it wasn’t only pretty. Op deze manier geconfronteerd worden met jezelf, helemaal alleen en geen idee wat de uitkomst zou zijn, was angstaanjagend. Toch wist ik dat het de enige manier was: om vooruit te komen, moest ik eerst diep naar binnen te gaan. Ik schreeuwde en had nachtmerries. Ik huilde en lachte. Eén voor één ging ik mijn containers langs en leegde ze. Stuk voor stuk hadden ze mijn volledige aandacht en aanwezigheid nodig.

En….? La Gomera bracht mij naar mezelf terug. Nou, misschien heb ik het zelf ook gedaan, maar ik heelde. Op het eiland heb ik het verlies van mijn baby’s verwerkt en mocht ik rouwen. Toeval of niet (natuurlijk niet!), maar precies een jaar later, op 18 april, vond ik de afsluiting die ik voor nu nodig had. 

Return to Self

Kort maar krachtig

Na La Gomera, ging mijn reis naar het eilandje El Hierro. Ik heb er maar twee dagen doorgebracht, maar het was geweldig! Dit eiland is volledig zelfvoorzienend en gebruikt alle natuurlijke elementen: water, lucht, natuur. Dit “Eiland van de Ziel” heeft de helderste lucht die ik ooit heb ingeademd en haar natuur is buitengewoon mooi. Ondanks de wolken en de regen, was de paraglider-ervaring bevrijdend en bijzonder. 

Mijn reis bracht me naar het mooie en onderschatte (!) Mallorca… Ik was er al eerder geweest, toen ik 21 was werkte ik er twee maanden. Nu precies 15 jaar later landde ik er weer en wat werd ik overweldigd door een gevoel van thuiskomen. Dat had ik echt niet verwacht. Alles klopte vanaf het moment dat ik de finca binnenliep waar mijn appartement was. Het was precies hoe ik me de plek voorstel die ik wil bouwen om anderen te helpen.

Deze oude finca uit de gouden eeuw, volledig gerenoveerd met vijf appartementen. De geweldige tuin met zwembad is een plek om tot rust te komen en de gemeenschappelijke ruimtes zoals het terras en de woonkamer (met open haard voor de winter!) zijn perfect als je een “thuis” nodig hebt. En ik had het nodig. Na al het reizen en innerlijk werk kwam ik niet alleen thuis in mezelf, maar had ik ook een fysieke plek gevonden om te aarden.

Berusting en nieuwe inzichten

Op een dag raakte ik in gesprek met een mede-bewoner, die een gehandicapte broer had. We hadden veel overeenkomsten en ik vertelde hem over een idee waarmee ik al weken rondliep en aan had gewerkt. Na het verlies van mijn gehandicapte zusje was ik niet alleen verdrietig, maar voelde ik ook opluchting. Het hebben van een gehandicapte zus heeft een enorme impact gehad op mijn persoonlijke ontwikkeling vanaf mijn tienerjaren, maar dat zorgde er niet voor dat ik minder van haar hield.

Het is een heel ingewikkeld en delicaat proces om je (schuld)gevoelens los te laten en ik zat er middenin om het voor mezelf uit te zoeken. Hij herkende veel door zijn eigen persoonlijke verhaal en dat schepte vertrouwen. Ik vertelde hem dat ik families wil begeleiden in dit proces in een finca als deze en dat naast mijn business to business programma’s. Hetzelfde wil ik doen voor vrouwen die een miskraam hebben gehad of een kindje hebben verloren, omdat ik voel dat ik hierin iets te brengen heb. 

Mooi was het moment dat ook mijn ouders mij bezochten op Mallorca. Die tijd heeft voor heling en nieuwe verbinding tussen ons gezorgd. Iets waar ik erg blij en dankbaar voor ben. Hoewel de maanden op Mallorca me veel brachten, wist ik dat ik nog verder wilde reizen. Mallorca was – voor nu – een (belangrijke) tussenstop.

Return to Self

On the road again

Op La Gomera had ik Petra leren kennen en samen hadden we eenzelfde droom: een roadtrip over het vasteland naar en door Spanje. De globale route hadden we al uitgestippeld en in juli 2021 was het dan zover. Via België en Frankrijk reden we zo snel mogelijk naar Spanje. Zij met de camper en ik op Indiana, mijn Indian Scout motor. De eerste twee weken was het weer erg slecht en hebben we zoveel mogelijk kilometers gemaakt om zo snel mogelijk in Spanje te komen. 

Na die twee weken voelde ik dat ik psychisch moe werd. Ik heb tien jaar geleden de diagnose fibromyalgie gekregen en dat werd erger door het vele rijden en kamperen. Er was nauwelijks tijd om te aarden, te mediteren of goed te ontspannen. Ook dit was een zeer waardevolle les voor mij omdat ik steeds beter niet alleen mijn fysieke grenzen leerde kennen, maar ook ontdekte hoe belangrijk geestelijke verbinding met mezelf is. Op tijd mijn rust zoeken en/of creëren hoort bij mij in plaats van altijd maar op weg zijn.

De reis met Petra is absoluut iets om trots op terug te kijken. We sliepen onder een deken van sterren op afgelegen plekken en kregen dansles van een vreemdeling langs de rivier in Antwerpen. Middernacht dronken we een biertje op een strand in San Sebastian, vierden de verjaardag van een hippie en ondertussen kwam mijn jongste broer mij samen met zijn vriend opzoeken. Ik heb ruim 4000 kilometer op de motor gereden, met een chronische aandoening en dapper genoeg er een einde aan te maken toen het te veel werd. 

Na zes weken toeren, was mijn doel bereikt: ik was met mijn motor in Barcelona en klaar om, met mijn motor, de veerboot naar huis te nemen. Mallorca. Klaar om persoonlijk en professioneel af te rekenen en om mijn ware authentieke zelf te leven. Precies een jaar na mijn vertrek naar Londen, en van alle plaatsen waar ik tussentijds in Spanje was geweest, arriveerde de veerboot voor de tweede keer dit jaar op Mallorca. Ik was thuis.


Volgende week: een lang gekoesterde wens in vervulling

Eind 2021 kwam de mogelijkheid om een langgekoesterde wens eindelijk in vervulling te laten gaan, aan het werk voor een NGO in Afrika. Zou ik de sprong nemen? En wat als ik het niet zou doen?

Heb je de voorgaande blogs van Return to Self gemist? Lees ze hier: blog 1, mijn zusje,  blog 2, mijn pleegdochterblog 3, mijn moederschap en blog 4, mijn transformatie.

Meer over Return to Self

Myrte: “Al ver voor het jaar 2020 was ik verdwaald. Maar het punt is, ik wist niet dat ik verdwaald was. Ik wist niet dat ik mijn hele leven een masker opzette en ik nam gewoon genoegen met wat het leven me gaf. Nooit beseffende dat dat alleen maar kruimels waren. Nooit beseffende dat ik er ook voor zou kunnen kiezen om daar géén genoegen mee te nemen. Ik was mijzelf niet en verdwaald in het labyrint van mijn eigen ziel en mijn eigen dagelijkse leven.”

“Tot mijn zusje plotseling overleed op 21-jarige leeftijd in 2017. Ze was een meervoudig gehandicapt meisje dat niet kon lopen, praten of voor zichzelf zorgen. Mijn ouders hebben altijd voor haar gezorgd met alle liefde en aandacht die ze nodig had en verdiende. Ze was zeker het licht in onze familie, maar ik werd ook geconfronteerd met een onverwachte nieuwe visie op haar aanwezigheid. Dit was de start van een intensieve ontdekkingstocht terug naar mijzelf.”

Begin maart dit jaar komt mijn boek uit, Return to Self. Deze lanceer ik – eerst online – terwijl ik voor het eerst op het grote podium staat, in Parijs, om te spreken over vrouwelijk leiderschap en hoe je een succesvol bedrijf kunt bouwen zonder je echte zelf, op te offeren. “Over een leven creëren zoals ik dat écht wil. Een bedrijf runnen op de manier die mijn missie en filosofie maximaal ondersteunt. Wonen op plekken waar ik maximaal tot bloei kom. En bovenal: een reis naar blij zijn met, en trots zijn op mezelf.” Spannend! Volg je mij?

Over dit Wereldwijf: Myrte Scheffer

Hi, ik ben Myrte. Oprichter van The Purpose EmPowerment Program voor mensen, bedrijven en organisaties die een positieve verandering en impact willen maken om het leven van anderen te verbeteren. Ondernemen zit bij mij in de familie, maar sociaal ondernemen is een ander vak. Vanaf mijn 22e reis en werk ik veel met, en in andere culturen. Om impact te maken, begin je bij jezelf, iets wat ik zelf ook vorm heb moeten geven. Hoe? Dat lees je deels in mijn blogs voor de Wereldwijven en binnenkort op mijn vernieuwde website Myrte Scheffer.