Land in de kijker! Vietnam in vijf steekwoorden

In deze serie zetten wereldwijven hun thuisland in de kijker door het land samen te vatten in vijf woorden. Of hoever dat dan mogelijk is. Deze week Vietnam onder een vergrootglas door wereldwijf Saskia die er niet woont, maar er onlangs wel drie weken rondtoerde.

Wat mij vooral opviel in die drie weken Vietnam? Heel veel en eigenlijk niet samen te vatten in slechts vijf steekwoorden. Maar hier mijn persoonlijke kijk op dit waanzinnig dynamische en mooie stukje Azië!

Wereld - Vietnam
Foto’s: Saskia van Alphen – Met een bootje door de Mekong Delta

Smile Vietnam – de Tandenborstel

Ok, laat ik voorop stellen dat ik Vietnam door de ogen van de toerist zag en niet als een geïmporteerde local. Maar is dat niet juist zo mooi van reizen? Dat je je iedere keer weer laat verrassen door juist wat anders is? Ik denk van wel, en het is ook de grote aantrekkingskracht van menig Nederlander die naar het buitenland verhuist. Als een tijdelijk of definitief avontuur.

Gelijk bij landen op Hanoi airport vielen de driftig poetsende vrouwen me in het damestoilet op. Van hun gebit welteverstaan. Op een rij haalden ze uit een apart etuitje of doosje een tandenborstel en mini tube pasta tevoorschijn. Een tafereel dat ik gedurende de drie weken Vietnam vaker zag. Niet alleen op de vliegvelden! Hoe basic het hotel ook was, er lag altijd een verpakte tandenborstel met tube tandpasta klaar. Meestal van goedkoop plastic maar soms ook van bamboo en vlas, hartstikke ecologisch verantwoord! Die laatste borstels gingen als dankbaar ‘souveniertje’ in m’n koffertje en komen me op de volgende reizen zeker van pas.

Instagram prop-stops! 

Na de eerste week door Noord Vietnam reizen, viel het ons al op. De Vietnamees gaat op vakantie in eigen land, geniet volop en… zet het allemaal met zichzelf op de foto! En allemaal even ‘instagrammable’, als dat een woord zou zijn. 

De bloeiende lotusbloemen in Ninh Binh? We zagen voornamelijk Vietnamezen prachtig aangekleed en gewapend met een iPhone of professionele fotocamera eindeloos foto’s maken. We passeerden zelfs een heel yoga-klasje dat zich in allerlei fotogenieke poses worstelde!

In Sapa vielen me de eerste speciale foto prop-stops op. Langs de weg staan dan opvallend grote stoelen, piano’s, dierfiguren, harten, ladders, open zwiepende nep-deuren en ramen to take in te view. Of beter, to better picture-me! En heb je geen mooie jurk? Dan koop (of huur – Ik heb het niet nagevraagd) je die bij het naastgelegen winkeltje. 

Streetfood à la Vietnam

Overal waar je in Vietnam kijkt wordt gekookt, gegrild en gegeten. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Eigenlijk dus 24x7uur. Aan lage tafeltjes en op (te) kleine plastic stoeltjes krijg je een bord dampend voedsel met ernaast in kleine schaaltjes allerhande verse kruiden en sausjes. Bovenaan de lijst staan toch wel de springrolls. Kakelvers of gefrituurd. Met enkel groentes of aangevuld met garnalen, kip, varkens-, of rundvlees. Je kan er niet omheen in Vietnam heeft iedere regio een eigen variatie op de springroll! Als snelle snack tussendoor of als voor- of bijgerechtje. 

De Vietnamese keuken is lekker. Voor de kieskeurige eter is het goed om even mee te kijken wat ze in de soep gooien of de Vietnamese naam van een gerecht even te googlen, want in Vietnam eet men alles! Slakken (zoet- en zoutwater soorten), kikkers, eieren met embryo, varkenshuid en kippenpoten. En met laatste bedoel ik niet de lekkere dijtjes, nee de tenen en nagels zijn inbegrepen. 

Grofweg kun je de keuken in drie regio’s opdelen. Noord, Midden en Zuid Vietnam. Van het noorden zegt men dat de gerechten balanced zijn. Niet uitgesproken zoet, zout of kruidig. Midden Vietnam kent echt hete droge zomers en zijn de meeste groenten niet zo voorradig waardoor men deze graag pittiger kruid (lees: je er minder van eet en compenseert met een extra schep rijst dat voldoende voorradig is). De zuidelijke Mekong Delta kent een overvloed aan alles en daar gooit men graag juist een extra schepje suiker door het eten. Ik kan dit volmondig beamen.

Wereld - Ho Chi Minh city
Kris-kras door Ho Chi Minh stad (Saigon)

Brommers!

Wie kent niet dat beeld van een Vietnamees met typische hoed die langs de rijstvelden fietst of fiets heeft volgestapeld met (koop)waren? Nou dat beeld is achterhaald. Je ziet ze nog wel hoor, maar vervang de fiets voor de brommer, want die heeft de straten van het land inmiddels veroverd. 

Ze zijn niet geheel geruisloos maar voegen wel naadloos in en uit op de wegen. De enige verkeersregel die belangrijk lijkt is meegaan in dezelfde richting. En het werkt! Niemand rijdt uit de pas of foetert, hooguit toetert, en iedereen sjeest mee in die vloeiende beweging. Een prachtig spektakel om hoog vanuit je hotelkamerraam of als voetganger te observeren. Of klim achterop en ervaar het in 3D. Ontzettend leuk! En… je komt nog eens ergens. 

Ook in Vietnam: Karaoke

Misschien niet helemaal typisch voor Vietnam alleen, want menig Aziaat is er dol op. Uit volle borst karaoke zingen. Geliefd bij de stedeling en dorpeling en je vindt ze dus werkelijk overal. De ‘Karaoke castles’ noem ik ze want met een bar of café hebben ze weinig van doen. Het lijkt van de buitenkant meer op een mini casino à la Las Vegas. 

Op het repertoire staan heel veel nationale (vaderlands liefhebbende) liedjes dus even meedoen vergt wat oefening, maar ik weet zeker dat de Vietnamees dat enorm zal waarderen. Mensen zijn overigens sowieso echt ontzettend vriendelijk en beleefd. En praten vol trots over hun land. Vooral die vriendelijkheid vond ik bijzonder als je je realiseert dat het slechts één generatie terug is dat de VS een afschuwelijke chemische oorlog heeft gevoerd uit pure angst voor de communistische ideologie. 

Maar de Vietnamees is heel veerkrachtig en kijkt vooruit. Misschien is dat me wel het meest bijgebleven van dit prachtige land. Iets waar we in Amerika nog van kunnen leren, want heel eerlijk? The Land of the Free staat momenteel al even een tijdje stil…

Leestip – Deze (ei)landen werden eerder al in de kijker gezet: Dominica en Curaçao in vijf woorden!

Over dit Wereldwijf: Saskia van Alphen - VS

Hi! Ik ben Saskia en woon sinds kort in San Diego, Californië na jaren in Chicago en Engeland te hebben gewoond. Ik ben fulltime moeder, schrijfster, dichteres en fotografe. Een kinderboekenserie vordert gestaag. Voor De Wereldwijven blog ik over ‘emancipatie’ dat in een ontwikkeld land als de VS nog een lange weg heeft te gaan: seksualiteit, ras, sociaal-, en culturele achtergrond, armoede en geloof.